ACI UĞULTULAR

Giriş

Ben Selin Yılmaz 22 yaşındayım. İstanbul'da doktorluk yapıyorum. Hayatım çokta aksiyonlu denilemez. Herkes gibi benimde bi hayatım var. Sıradan bi hayat. Takii o güne kadar...

Yine bir gün uyandım. Saate baktığımda 12ydi. 😱 Yine alarmı duymamışım. Hemen hazırlanmaya başladım. Üzerime kırmızı bi elbisemi giydim, saçlarımı doğal haliyle bıraktım,siyah bi ayakkabı giydim ve hemen arabama atladım. Olabildiğince hızlı gidiyordum. Hemen hastaneye geldim. Gelir gelmez çok kötü bir görüntüyle karşılaştım. Bir sedyede kafasından kan akan  bi erkek götürülüyordu. Hemen odama geçip önlüğünü giydim. Ve ameliyathaneye geçtim. Çok kan kaybetmiş. Durumu çok ağırdı. Bi an kalbi durdu. Ve herkes üzüntülü bir şekilde pes etti. Bana ise çok farklı bi duygu geldi. İlk defa bi ameliyatta bu kadar zorlanmıştım. Bi anda devam edinn diye bağırdım. Elektroşok u 100 ayarladık bi ise yaramadı. 140 yaptık yine olmadı . 200 yaptık ve kalbi atmaya başladı😌 " Allah' ım şükürler olsun" Hayatı tehlikesini atlattı. Ameliyat sona erdi.
Odama çıktım, sabah sabah bu kadar heycan biraz fazla oldu. Coçuğu odasına çıkardılar. Yanına gittim uyuyordu. O kadar masum gözüküyordu ki, sarı sarı saçları vardı. Bi anda gözlerini açtı. 😍 Maviş maviş gözleri vardı. Öhöm öhöm noluyo selin
-Nerdeyim ben?
-Sakin olun hastanede, sadece ufak bi kaza geçirdiniz. Hiç bi yakınınız yokmu, çağıralım size yardımcı olur.
-Bilmem, hatırlamıyorum
"Off bu olamaz❌❌, hafıza kaybı "
-Nerde oturduğunuzu hatırlıyomusunuz?
-Hayır😞
-Neyse zaten 5 gün falan burdasınız umarım bir şeyler hatırlarsınız😊
-5 gün mü??
-Maleseff..
Odadan çıktım. Kendi odama geçtim. Hemen hemşireye geçici  olup olmadığını anlamak için test yapmasını söyledim.
Kendimi çok farklı hissediyordum. Sürekli o masum uyuyuşu geliyordu aklıma🙈 .
Gözlerimi açtım uyuya kalmışım.2 saattir uyumuşum. Hiç bi kimsede gelip uyandırmamış zaten bi kaç hastam vardı hemşireler ilgilenmiş...

Bi anda kapı çaldı ve Hemşire hafıza kaybının  geçici olmadığını söyledi...