Tales Tale

Prologue

Can i have this? That? Those?

Lahat ng tao nasasabi ang mga words na yan. Pag meron tayong gustong maangkin, kuhain, at mapasa atin.

Pero minsan ba maririnig natin mula sa ating bibig ang salitang.

Can reality become a dream? And dream becomes a reality?

Para ang lahat ng bagay na meron tayo at lugar kung anong meron tayo, mga pangyayari sa atin na di maganda matakasan natin.

Pero naisip mo ba ang kasabihang ito.

Na kung anung meron tayo, kelangan nating tanggapin dahil ito ay kaloob ng kataas-taasan.
?

"Tales!! (Ta-les: pronounce)"

Napatigil ako sa pagsusulat ko sa notebook ng kung anu-ano. Ang habit ko tuwing nakaupo ako sa harap ng computer ko.

"Ano yun, Ma?!"
Sigaw ko pabalik sa mama kong istorbo sa pagproprocess ng utak ko mula sa bago kung story. In other words writer wannabe kasi si ako pag nakaharap sa computer at update ng story sa WATTPAD. (Hehe)

"Kasha is here! Bumaba ka dito!"
See nice speaker ang mother dear ko parang kaming mga timang sigawan ng sigawan. Para ng tumahimik na si mother pumanhik na ako sa baba para ientertain ko ang bestfriend ko na ubod ng ganda sa pagkakaupo sa sofa namin.

"Nice!"
Bungad ko sa kanya. In sarcastic tone and i look at her up and down.

"Wow! Gandang bungad mo sa visitor mo, bakla!"
Ang entrada ng bakla kong kaibigan.

"Your not a visitor eh, araw-araw kang bwesita dito."
Pangaalaska ko sa kanya.

"Sama mo bakla!"
Nagpout nyang maktol sakin na ikinangiwi ko naman.

"Eww, dont pout.. your not cute, i guess your here para makipanginain lang.."
Sabi ko sa kanya at naglakad na papuntang dining area dahil naamoy ko na ang recipe ng mama ko. At dahil nandito na naman ang baklang ito.

"Haha! Galing mo bakla! Eh bakit ba kasi ang sarap ng luto ni tita di ko mahindian."
See.

"Ang sabihin mo matakaw ka lang talaga"
Sabi ko naman sa kanya. Sya lang naman ang time clock ko tuwing magtatanghalian dahil araw-araw tuwing tanghali andito iyan para makikain ng luto ng mama ko.

"Hey Tales dear. May i ask something?"
Napatingin ako sa bakla ng tinawag nya ako in serious tone pati ang mama ko napatingin sa kanya pagkatapos nya mailagay sa hapag ang ulam. Nakaupo na kaming dalawa nun at ang mama naman naghahanda ng pagkain.

"What?"
Pabalik kong tanong sa kanya. I took the serving spoon at kumuha ng kanin habang inaantay na magtanong ang bruha.

"Do you believe in MAGIC?''
Napakunot noo ako dahil sa nonesense na tanong ng mahal kong bestfriend.

"What a nonesense question my dear bestfriend? Are you dreaming? Those words are for fantasy, ibig sabihin imagination. Why you ask me that?"
Mahaba kong litanya sa kanya napagawi naman ako ng tingin sa mama kong tahimik yata ngayon na kadalasan naman sumasabat yan sa mga walang kwenta naming usapan.

"Ma, are you ok?"
Napapitlag naman si mama nung marinig ako.
"I said, are you ok? Mukha ka na kasing estatwa dyan ng marinig mo lang iyong words na tanong ng baklang ito."
Sabay turo ko sa bakla.

"Ah, no im fine, may naalala lang ako.."
Napabuntong hininga naman ako tiningnan ko silang dalawa dahil sa mga kawirduhan ñila ngayon at i shrugged my shoulders at tinuloy ko ang pagkain.

But for the meantime, i didnt know kung anung mangyayari dahil after that. Is the only beginning of my tales story.

Im Tales Gold Villa, and this is my beginning...

"I find this world is dreamiest...
Can i live here?"-Tales

"A/n thanks sa una at mga susunod na babasa ng kwentong ito. Ngayon palang nagpapasalamat ako. Sana magustuhan nyo ang kwento kahit minsan putol-putol hehe. I promise at sana gumanda toh.
This is my first fantasy story. And i hope friendly ang lahat. This story ay hindi tugma sa ibang kwento pero may pagkakarehas. Pero sana maintindihan at palawakin ang imahinasyon sa pagbabasa ng mga kwento. Salamat."