Önce kendimi tanıtayım 1.82 boyundayım, gözlük kullanıyorum (onu daha iyi görmek için) , kapalıyım. Bu arada ben Papatya. Onu anlatmaya başlarsam eğer susmam diye korkuyorum her defasında. O ( Poyrazım) 1.87boyunda, Ela gözlü, kumral, yüreği çok büyük olan , sevdim mi tam seven silince de tam silen, konuşmayı seven (benim gibi) bir insan.
Onunla tam bir buçuk yıl önce konuşmaya başladık. Daha önce ben onu tanımıyordum. O beni defalarca araştırıp öğrenmişti kim olduğumu. Birkaç kez karşılaşmıştık caddelerde ama ilgilenmiyordum. Bir ara sürekli karşıma çıkmaya başlayınca bende merak etmiştim bu boylu poslu delikanlının kim olduğunu. Artık sadece tanışmak kalmıştı. Ama ben onun hakkında bilgiye sahip olduğum zaman artık onunla karşılaşmamaya başladım. Gözlerim sürekli caddelerde onu arar oldu ama karşıma çıkmıyordu bir türlü. Günler böyle geçerken tam ümidimi kaybetmek üzereyken çıktı yine karşıma. "Allah'ım ben ölüyorum", kalbim göğüs kafesimi parçalayıp çıkmak üzereydi . Onu gördüm ama umursamamaya çalışırken birden karşımda buldum o yağız delikanlıyı.
-Pardon hanımefendi biraz konuşabilir miyiz ? Ben Poyraz dedi birden yumuşak bir ses tonuyla.
- Ne hakkında? Diyebildim can havliyle.
Siz ve benimle ilgili müsaitseniz 15 dakikanızı alabilir miyim demişti.
-Tabi sizi dinliyorum dedim yere bakarak.
-Sizi uzun zamandır araştırıyorum ve takip ediyorum. Ve galiba size karşı derin duygular besliyorum ve artık duygularımı sizinle paylaşmak istediğim için sizi rahatsız ettim dedi ve tekrarladı. Ben Poyraz.
-Bende Papatya , duygularınızdan ne kadar eminsiniz ve beni ne kadar tanıyorsunuz demiştim..
- İlk defa bir bayana karşı böyle şeyler hissediyorum ve geç olmadan duygularımı söylemek istedim. Siz 4 kardeşsiniz, 2kişiyle konuşmuşsunuz daha önce, son sınıf öğrencisisiniz dedi ve ekledi. Siz bu zamana kadar büyük acılar yaşamışsınız gerek arkadaş çevrenizde gerekse ilişkilerinizde dedi.
Ben donmuş vaziyette Poyraz'ı dinliyordum. Sanki bir yabancı gibi değilde benim en yakınımmış gibi konuşmuştu. Bende etkilenmemek için zor tutuyordum kendimi.
- Peki benden ne bekliyorsunuz demiştim. Biraz öküzlük yapıp.
-Sizden eğer beni tanımak istiyorsanız haftaya bugün aynı saatte buraya gelmenizi istiyorum dedi ve hiçbir şey dememe fırsat vermeden kalkıp uzaklaştı banktan. Ben arkasından öylece bakıp kalmıştım.
Hayatıma uzun zamandır kimseyi almamışken nerden çıkmıştı şimdi bu Poyraz denen rüzgar ? Nasıl güvenecektim ben ona ya da güvenebilecek miydim acaba ?
YOU ARE READING
Olur da Aşık Olursan.
Romance"Olur da bir gün bana aşık olursan eğer , ben her zaman severim seni Papatyam."
