Dark Light

prolog

Siedziałam na plaży i wpatrywałam się w ocean. Niebieskie fale morza pojawiały się, by osiągnąć szczyt swojej mocy. Jednak pod koniec stawały się zaledwie małą taflą wody swojej poprzedniej potęgi. Położyła się na plecach,a wokół rozciągała się miękka, zielona trawa, w której pojawiały się kwiaty koloru morza. Była na dzikiej plaży gdzie trawa toczyła wojnę z piaskiem o swoje miejsce. Skierowała swoje oczy ki niebu. Białe, puszyste chmury toczyły się bezwiednie po niebie, a wiatr nimi sterował. Właściwie mogłyby być definicją życia. Ludzie są jak chmury, przybierają różne ,,kształty'' - swoim zachowaniem tworzyli to na co my zwracamy uwagę. Jednak to wiatr odgrywał tu ważniejszą rolę. Los, przeznaczenie, życie - to imiona naszego ludzkiego wiatru. Jednak każde te imię oznaczało to samo - każde z nich działało nieprzewidywalnie. Zawsze było niewiadomą jaki kierunek wybierze. Jakby kręcił kołem naszej zguby. Decydował czy dana chmura skończy na czystym niebie czy jako część wielkiej burzy, tym samym niszcząc je . Obok mnie usiadł mały, czarno-biały pies, mój wierny przyjaciel. I zarazem jedyny prawdziwy - Tito. Podniosłam rękę, by podrapać go za uchem.
Dwa nieszczęścia, dwa nieudane eksperymenty natury. Dopełnienie jednego, lecz dwa różne. Wyglądało to wzruszająco, lecz było to dość okrutne. Wyniszczeni przez świat.
Tak wyglądało nasze życie, a słońce zachodziło, by skryć się przed światem. Podniosła się i zerwała kwiat właśnie koloru pięknego nieba, lecz wiatr szybko zabrał jej ten skarb, nie dając jej nawet sekundy,by cieszyć się jego pięknem. Lecz to nie był jednorazowy przypadek.

Jestem Rosaline Case, świat za szybko wyrwał mi mój kwiat.

Tutaj kilka słów od autorki ☺
Ma nadzieję, że wam się spodoba moja historia i proszę o gwiazdki i komentarze.
I tak pamiętam, że to jest historia o niewidomej nie bójcie niedługo wszystko się wyjaśni.
Niedługo pojawi się dalsza historia.☺☺