It Was Really Complicated

Prologue

Landian here, landian there. Sweetness here, sweetness there.

Holding hands here, akbayan there.

Date here, hatid there.

Iilan lang yan sa mga ginagawa ng mga "In a relationship". Maniniwala ka ba kung sasabihing kong kahit kelan di namin ginawa yan?

Oo, in a relationship kami. Girlfriend niya ako, boyfriend ko siya.

Sabi nila. "There's no relationship when there's no sweetness attached."

Oo, mostly sa mga mag-on sweet. Laging magkasama, laging magkalampungan.

Pero iba kami. Ganun lang normal na magkaklase, naguusap, nagtatawan, magkatabi sa upuan, pero walang landian. Ganyan kami e

Yung samin, label lang nothing more nothing less. "Syota mo ko, syota kita. Basta yun lang."

Yes. YUN LANG. Yun lang kami.

Wala. Masabi lang na may girlfriend siya. May maipakilala lang sa barkada niya.

Same with me din naman kasi. Kaya lang din naman ako pumayag para lang masabing, di ako single.

Yes. We're taken by choice but single by heart. Parehas lang din naman kami na may benefits dito e. Kaya wala ding problema.

In span of 8 months of our relationship, once lang kaming nag holding hands. At sa sayaw pa yon. Nung JS.

In 8 months, once lang niya ako nabigyan ng flower, plastic pa. Taghirap daw siya. Me be like: bitch please.

Pero di mawala sakin yung hope na sana maging katulad kami ng normal couple.

Yes, syinota ko siya kasi gusto ko lang ng kalabel. Pero meron parin sakin na sana hindi lang label. Hindi lang "SYOTA LANG".

Gusto yung may masasabi ako pagtinatanong ako ng " Is this your boyfriend? How was your relationship? How good is he as your boyfriend?" Yung ganon ba. Ang hirap kaya sagutin. Kung ever di mo pa nararansan yung pakiramdam ng pinapahalagahan.

Hayy. Nangangarap nanaman si akes. Basta basahin nyo na lang tong storyang to para malaman niyo ang storya ko.