Gitme Vakti

1

Bugün bu şehirdeki son günüm . umudum bir daha dönmemek üzere gitmek. Belki senden belki bizden belki kendimden kacmak . sahi kacabilir mi insan kendinden . birakir mi bir gün gölgesi bile insanı. Ne kadar kızgınım bu şehire . ne kadar uzaklara gidebilirim . gecermi bir daha adim bu dar sokakta . bir gün hatir misin beni kalbinin icindeki karanlıkta. Ne cok soru sordum dimi . sen belki bunlarin hic birini cevaplayamicaksin. Silinip gidicek bugün bu sehirden adım anılarımla. Ne şanslıyım yağmur yağıyor. Seni son gördüğümde de yağmur islatiyordu saçlarını . en cok saclarinla oynamami severdin ya hani . kim dokunuyor simdi saclarina.  Unuttunmu yoksa beni . oysa ne cok sevmiştik birbirimizi . Şimdi burdayım hani o hep oturduğumuz bankta yağmur altında tek başıma . Bu şehirden gitmeden seni son kez hatirlamak istedim. Belki karşılaşırız umuduyla kalbim beni buraya getirdi. Gelir misin ? Son kez görebilir miyim seni ? Sarabilir mi kollarim bedenini ?  Dokunabilir miyim saclarina ? Son kezde olsa ... Gitmem gerek . gelmeceksin biliyorum .

*bir saat sonra*

-Nerdeyim ben ?

+sonunda kendine geldin

- sen ..

+yorma kendini

-nerdeyim neden buradayim

+su an hastanedesin. Seni buraya ben getirdim .

- ama neden ? Hem otobüs otobüsü kaçırdım saat kac ? Noldu bana

+sakin ol.  Otobüs çoktan gitti. Gittiğini duydum ve o an kendimi orda buldum . Gittiğini sanmıştım ama bankta hareketsizce duruyordun. Önce gelemedim yanina bir süre uzaktan izledim . sonra anladimki bir şeyler ters gidiyor. Yanına geldiğimde "Masal" dedim cevap vermedin . ateşin vardi. Cok fazla ıslanmışsın ve ateşin çıkmıştı. Hemen kucaklayip getirdim buraya . ne yapiyordun orda ? neden o kadar islandin ?

-...

+ hem bir veda bile etmeden nereye gidecektin?

-şey ben ... Ben aslında .. Şey icin ordaydim

+tamam tamam kendini zorlama . bunları daha sonra konuşuruz önce seni iyilestirelim.