Tanrim Bana Bir Şans

.Kötü Çoçukluk.

Dünyaya sanki sadece mutsuz yaşamak için geldiğini düsünüyordu. Belkide bazi insanlar gerçekten mutsuz yada mutlu edilmeyi bekliyorlardi peki asil mutluluk neydi ? PARA mı ? AŞK mı ? Yoksa çoçukluk'muydu ? Belkide sayilabilicek bir milyon şeyden hiçbiridir asıl mutluluk.

1-Bölüm : BAŞLANGİÇ
Hayatimda hic sanki güzel günler geçirmemişti geçirdiği bütün günler berbattı sanki yada iyi günlerine nankörlük ediyordu ve iyi günlerimi hatirlamayacak kadar mutsuzdu 'Emine' çok acı çok badireler atlatmış biriydi hayata sımsıkı sarılam asıl mutluluğu arayan herşeyin nedenlerini sorgulayan hırslı,inatçı,güçlü biriydi ama başkalarinin gözünde vijdansız,pislik,şeytan,erkek düsmani belkide bir lezbiyen olarak görülüyordu. Emine'nin en büyük özeliği herşeye rağmen gülen herkesi güldüren herkesi mutlu etmeye çalısan biriydi . Ama 'Emine' kendi için Dünyaya gelmiş en berbat en boktan biriydi peki 'Emine'yi ne oldu da böyle düşünüyordu . 'Emine'birgün kağıt kalemi aldi ve resim çizmeye başladı. Bir şemsiye biraz yağmur damlası ve o şemsiyrnin altında 'iki' kişi çizdi ikiside mutsuzdu peki ya neden ? Sonra 'Emine' neden yaşadıklarımi yazmiyorum dedi ? peki nekadarini yazabilirdi. Ve aklina şu söz takılı kaldı " Neden insanlar hep kötü anılarını hatirlar neden hiç iyi bir anisini tam net hatirlamazki içten içe yine derin nefes aldim ve dedim ki bende isterdim çocukluğumun güzel anilarla dolmasimi ama hayat herkese iyi davranmaz dedi ve başladı yazmaya ama ne baştan nede sondan.