Gecenin Karanlığı

1.Bölüm

"Hayır. Hayır. Almayın beni. Lütfen. Daha küçüğüm ben lütfen bırakın beni. Bırak bırak BIRAAAAK!!!"

Lanet olsun yine aynı şeyler oluyordu. Bıktım artık. Alacaklarsa alsınlar beni. Nefret ediyorum bu olaydan. Hiçbirşey işe yaramıyor. Herşekilde ben zararlı çıkıyorum. Günlerdir hatta aylardır aynı şeyleri görüyordum. Uyumaktan nefret eder hale geldim. Her uyuduğumda dakikalar sonra yine aynı şeyleri görüp uyanıyordum.

Hergece beni alacaklar korkusuyla uyuyup kabuslar görüyorum. Bağırarak uyandığımda ise yataktan kalkamıyorum karşımda iki kişi görüyorum biri beni almak isterken diğeri buna izin vermiyordu. Aylardır aynı şeyleri yaşamaktan bıktım artık. İlk zamanlar korkuyla uyandığım o görüntüler bir yerden sonra bağışıklık yapmış gibi artık korkutmuyor aksine görmediğim zamanlar tedirgin oluyordum. Eskiden hergece yatarken ölmek için dua ediyordum ama şimdi sabah uyanabilmek için Allaha yalvarıyorum. Bu olayı yaşadığım ilk gün 'HAZAR' diyerek uyandım. İlk zamanlar Hazar kim diye düşünerek kafayı yeme derecesine gelirken sonradan anladım ki o benim acılarımın ve hayallerimin adıydı. Benim tüm zayıflıklarını bilen tek kişi oydu. Onu istemsizce ben kendi kafamda kurgulamıştım. İstemeden de olsa ona herşeyimi anlatmıştım. Tüm herşeyimi öğrenmişti ve bu kabuslardan bile çok acıtıyordu.

Bu yaşadıklarımı ilk zamanlar kimseye söylememiştim. Korkmuştum. Fakat sonradan herşey değişti. Her zaman tek başıma yaşadığım bu olaylar son zamanlarda insanlar içinde olmaya başladı. Bende anlatmak zorunda kalmıştım. İnsanlara bunu anlatınca hepsinin ağzından aynı kelimeler döküldü.

"Gece dalga geçmeyi bırak. Yada git tedavi ol sen delisin." Hepsi aynı şeyi tekrarlıyıp duruyordu. Ama bilmiyorlardı delilik ve benim şuan içinde bulunduğum sağlık durumu çok farklı şeyler. Delilik yalnızlıktır ama ben yalnız değildim beynimdeki o ses beni yalnız bırakmıyordu. Ne zaman yalnız kalmak istesem sesler duyuyorum. Ve buda beni huzursuz ediyordu.

Bazı kişiler ise bunun bir şizofreni başlangıcı olduğunu söylüyorlar. Bana şizofreni hastalarına sordukları soruyu soruyorlar. Ne olduğunu ben bile bilmezken daha onların bana şizofreni gibi davranmaları çok tuhaf.

Hergün aynı şeyler farklı sözler.
Hayatıma hoşgeldiniz.