Yasaklı Çizgiler

Giriș ~

Medya:Joseph'in girdiği soyunma odası...
Șarkı:Sia-Cheap Thrills

Annemin sarılmasından güçlükle kurtularak uçağa binmek için güvenlik șeridinden geçtim. Biraz daha oyalansam Amerika'ya giden uçağı kaçırmam ișten bile değildi.

Hey havaalanında ki millet üniversiteye yeni bașlayan cılız, beyaz tenli erkek çocuğu hepiniz görüyorsunuz değil mi? Hani șu anne kuzusu olan. İște o gördüğünüz moron benim.

Kendi benliğini yan komșusunun eve attığı erkekleri camdan gizlice izleyerek daha geçen sene gay olduğunu fark eden 'sivri zeka' iște o benim. Ki komșumuz da kadındı. Ve iğrenç bir vücudu vardı. Onu görmek bile beni kadınlardan soğutmak için yeterli bir sebepti. Dizine değecek memeleriyle hala azgınlığını ilk günkü gibi koruyan ve bir dönem benimle bile flört eden kart Welma. İște kendileri bizim yan komșumuz olur.

Herneyse konumuza dönecek olursak Boston'da güzel sanatlar bölümünü kıl payı da olsa kazanmıș bir ergendim. Okullar açılalı bir hafta olmasına rağmen annem beni zor bırakmıștı. Bașta gidecek olmam fikrine %100 karșı çıksada babamın desteğiyle zorlada olsa kabul ettirebilmiștim.

Resme küçüklükten beri ilgim ve yeteneğim vardı.

Hayattaki her șeyimin resim olduğunu bile söyleye bilirdim. Yalnız bir çocukluk geçirmiștim ve içine kapanık utangaç biriydim. 10 yașına kadar kekemeliğim bile vardı. Neyse ki kitap okuyarak ve rap söylemeye çalıșarak bu sorunumu atlatmıștım. Ama hala gerildiğim zaman kekemeliğim baș gösteriyordu. İște böyle zor zamanlarım da kendimi boyanın çıkardığı rahatlatıcı sese bırakırdım.

Uçak İspanya'dan kalkarak havalandı. Biz İspanyol bir aile değildik malesef hayır. Buraya Amerika'dan ailem ben doğmadan iș nedeniyle göç etmiști. Aile içinde ingilizce konuștuğumuz için iki dile de hakimdim. Biraz da Fransızcam vardı. Neyse yani șuan kendi memleketime döndüğüm söylenebilirdi.

Son kelimeri de bilgisayarımda ki e günlüğüme yazarak kaydettim.

Yakıșıklı hostun uzattığı portakal suyunu alarak yavașça yudumladım. Ailemin durumu orta düzey de olduğu için ekonomik sınıfta uçuyordum. Kısaca fakir sınıfta.

Gözlerimi yumarak kulaklığımdan yükselen Sia'nın mükemmel sesiyle uykuya daldım.

Uçağın aniden sarsılmasıyla bir anda uyandım. Uçak mı düșüyordu bu ne biçim sarsıntı. Hostesler türbülansa girdiğimizi açıklayınca rahatlayarak tekrar arkama yasladım. İlk uçușum da ölsem tarihe dünyanın en șansız insanı diye adımı altın harflerle yazdırırdım herhalde.

On iki buçuk saat süren uçak yolculuğunun ardından öğlen on iki de okulumun önüne ancak varabilmiștim. Hafif İspanyol aksanımı belli ederek konuștuğum İngilizce ile taksiciye parasını verip teșekkür ettim.

Önümde uzanan simetrik bir șekilde kesilmiș yemyeșil çimenlerin üstünde ki kocaman tarihi okula bakarak mutlulukla iç çektim.

Kusursuzluğun biçim bulmuș hali gibiydi. Hayran ve yeni olduğumu belli ederek okula ağzım açık baka baka ilerledim.

Okul idaresine çıkarak okul kartımı alıp imzamı verdiğim ciddi kadından ders programımı ve oda anahtarımı da almıştım.

Yurtların olduğu bölüme sırtımda ki kocaman çantam ve elimdeki büyük boy tekerlekli bavulu çekiştirerek ilerledim. Beni gören biri kavimler göçü yaptığımı kolaylıkla düşünebilirdi.

Bir kaç kișiye sorduktan sonra nihayet B blok binasını bulabildim. Girișteki kilolu güvenliğe kartımı göstererek üçüncü kata çıktım. O an aklım da saçma bir șekilde yurtta olay çıksa güvenlikçinin kiloları yüzünden merdivenlerden yuvarlanan görüntüsü dolanıyordu.

Bina yedi katlıydı ve koridorlar hastane koridorları gibi ölümüne uzanıyordu. Çok yürümeye gerek kalmadan 23 numaralı kapıyı bulup elimde ki anahtarla açarak içeri girdim. Șimdilik içeride kimse yoktu.

Odalar iki kișilik olduğu için içerinin çok büyük olduğu söylenemezdi. Sağdaki cam kenarı yatağın üstüne bavullarımı koyarak bir süre oturduğum yerde dinlendim.

Öğleden sonraki derslere girmem gerektiği aklıma gelince hemen ayaklanarak üstümde ki kıyafetleri çıkarıp odanın içinde bulunan banyoda kısa bir duș aldım. Koltuk altlarıma deodorant sürüp dișlerimi fırçalamak gibi kișisel bakımlarımı da uyguladıktan sonra hafif uzun dalgalı saçımı elimle arkaya doğru taradım.

Telofonumdan anneme geldiğime dair mesaj çekmiștim. Ama cevap vermesini bekleyemeyecektim. Derste çalıp beni rezil etmesin diye telefonumu komple kapattım.

Çantama gireceğim derslerin internetten önceden aldığım kitaplarını atarak odadan adeta depar atarak çıktım.

Hızlı hızlı koridorlardan geçerek okul binasına doğru yürüdüm. Resim sınıfının zemin katta olduğunu biliyordum sadece. Sağdan dönerek birbirine tıpatıp benzeyen binalardan birine girdim. Yanlıș geldiysem ne de olsa birine sorardım.

Kırmızı renkli dolapların ve 'BU' amblemlerinin bulunduğu koridoru geçerek 02 yani resim sınıfının kapısını açtım.

Veya ben öyle sandım.

İlk önce yüzüme vuran buhardan bir șey göremesem de önümde soyunan iki kaslı erkeği sonradan fark edebilmiștim.

Acaba ben hala uçaktaydım ve rüya falan mı görüyordum.

İki erkek yüzüme burada ne aradığımı sorarcasına baktıklarında boğazımı temizleyerek yüzümün kızarmasını gizlemeye çalıștım.

"Eeee ben resim sınıfına gidecektim de."

"Yanlıș geldin. Orası karșı bina da çaylak."

Hiçbir şey söylemeden karın kaslarına son bir kez hülyalı bakıș atarak soyunma odasını terk ettim.

O an aklımdan geçen tek șey bu üniversiteyi șimdiden çok sevdiğim oldu.

Tanrı Buz Hokeyini ve Boston üniversitesini korusun.

Amen...

***

Herkese merhaba...

(Yeni kitap Girdap yayında iyi okumalar...)

Umarım hikayeyi beğenirsiniz. Giriș bölümü olduğu için bölüm kısaydı kusura bakmayın. İlgiye göre en yakın zamanda yeni bölümü paylașacağım...

Kendinize iyi bakın hepinizi bol bol öpüyorum...

💎

(Bu kitap ilk LGBT içerikli hikayem. Kendimi nasıl geliştirdiğimi,  2013 yılından itibaren kendi hayal dünyamda neler değiştiğini görmek için hikayeyi ilk haliyle saklıyorum. Yorumlarınızı buna göre yapın lütfen. İyi okumalar...)