Mr. Yürüyen Ego

YENİ OKUL

Tam 4 yıl oldu.Annemle komşumuz olan Nur teyzeye çıkmıştık.Anneme mesaj geldi ama mesajı bana göstermedi.Kardeşim annemi çağırıp annem yanına gittiğinde mesajı okudum.
05.. ... .. ..
Abla biz size geliyoruz.Erdem beni bırakmıyo.
o mesajı görmemle kafamda bir sürü şey canlandı.Mesaj atan o şerefsiz babamın-ah hayır.Yedirmek istemedim kendime.Belki arkadaşıdır diye düşündüm.8'e gidiyordum o zaman.Arkadaşlarla okulun ordaki parka gider oturur sohbet ederdik.Babaannem aradı
-Efendim babaanne
-Asya sen nerdesin?
-Okuldayım babaannecim noldu birazdan çıkacağız.
-Eve bi kadın geliyo mu?
-Evet babamın arkadaşı geliyo da neden sordun bi şey mi oldu?
-Babanın arkadaşı değil o annenin üzerine getirmiş o kadını.
Telefonu kapattım.Hayır istemiyodum ağlamaktan hep nefret etmişimdir.Babam(!) istemezdi ağlamamı ama beni sevdiği için falan değil güçsüz dururmuşum öyle.Şu an hiç bi şey umrumda değil hıçkıra hıçkıra ağlamaya başladım.Herkes başıma toplandı "noldu" diye.Anlattım her kelimede boğazım düğümlendi ama anlattım.Ülkü'nün de annesi ve babası küçükken ayrılmışlar.Sarıldık ve beraber ağladık."Tamam yeter.Sevgili sancaklar zaten erkeğe benziyon" dediğimde burukça gülümsedi."Sen de sümüğünü sil" deyip yanağımdan öptü.Güçlü olmaya çalışıyorum ama şu anda herkes bana uzaylıymışım gibi bakıyolar.Damlaların evine gittim.Anneme orda kalacağımı şarjımın bitmek üzere olduğunu mesaj attım.Hemen telefonu kapattım.Damla beni görür görmez sarıldı kocaman bende ona sarıldım.Ülkü anlatmış olmalıydı yoksa bana değil sarılmak kapıda yarım saat bekletirdi.Gitmemi isterdi ama ben gitmezdim en sonunda balkondan atardı anahtarı ben girerdim.Girer girmezde kafama yastık firlatırdı.Bende onun üstüne çıkar yastığı yüzüne kapatırdım o huylanırdı öyle şeylerden.Sonra üstünde zıplardım beni beklettiği kadar.Çok tuhaf ama güzel bi ilişkimiz vardı."Gel konuşalım" dedi."Ülkü anlattı bak istediğin kadar kalabilirsin sorun olmaz.Zaten annemgil iş için şehir dışına çıktılar.Gelincede laf etmezler."
Normalde kabul etmezdim bi gün kalırdım ama eve gitmek istemiyordum zaten o şerefsiz kadında bizim evde kalıyodu.Anneme 10 kere benden bi şey saklayıp saklamadıklarını sormuştum ama cevap hep hayır olmuştu.Düşüncelerimden ayrılıp"Teşekkür ederim Damla.İyiki varsın"deyip kocaman sarıldım bu kez.Bi hafta sonra tercihler oldu Damla ben ve Ülkü Bolu'yu tercih ettik.Ankara'da yaşıyorduk ve Bolu kısmen yakın sayılırdı.Tercihlerimiz sonucunda hepimiz aynı okula gitmiştik.İki yıl orda okuduk.Ama okulun ikinci yıl ortalaması geriledi bizde DEMİR KOLEJİ'ne gitmeye karar verdik.Şimdi oraya gidiyoruz.Ben babamla hala konuşmuyorum.Annemle de ayrıldılar zaten.Beni düşüncelerimden ayıran Ülkü konuşunca hareketlendik "geldik sayılır"Arabadan indiğimizde önceki okulumuzdan kat ve kat güzel okula geldik.Damla" abi bu okulsa önceki gittiğimiz samanlık falan heralde"."Abartma Damla" dediğimde gözlerini devirdi.Damlanın abarttığı kadar vardı biz neden daha önce buraya gelmedik ki?-aptal olabilir misiniz?- iç sesim haklıydı.Müdürün yanına gitmemiz gerekli ama nasıl bulacağız biz şimdi müdürün odasını."Müdür'ün odasını nası bulcaz?"dediğimde Damla bilmem der gibi dudağını sarkıttı.Ülkü'ye baktığımız da "Ben nerden bilebilirim ben de sizin gibi ilk defa geliyorum"dediğinde sıkıntıyla ufladım.O sırada yanımızdan biri geçti yüzünü göremedim."Bakar mısın?"Çocuk döndü bize doğru gelmeye başladı Allah var yakışıklıydı.-sadece yakışıklı mı?- Ah yine haklıydı.Bazen iç sesim sinirimi bozabiliyo."Söyle.Eğer numaramı isteyeceksen herhangi birine sor uğraştırma beni"dedi.Çüş tamam yakışıklıydı ama ben hiç bi erkekten telefon numarası istemezdim."Ah canım hayal dünyanda başarılarının devamını dilerim"demek istesemde demedim.İhtiyacımız vardı şu an bu çocuğa."Hayır biz yeni öğrencileriz.Müdürün odasını bulmamıza yardım eder misin? diye soracaktım".Kafasını salladı "Gelin benimle"Yalancıktan gülümsedim ve kızlara gelin işareti yaptım.Müdürün odasını gösterdiğinde "saol" dedim.Sırıttı ve konuşmaya başladı"Siz şimdi sınıfınızıda bulamasaınız." sırıttım."Benimle mi gelmek istiyosun sen?"Hayır.Ben değildim o ya aptal çenem durmuyo ki benden bağımsız davranıyo resmen.Yanaklarımın yandığını hissettim.Utandığımda gözlerimi kaçırırdım.Yine yaptım.Ufak çaplı bi kahkaha attı "bu okulun tamamı beni isterken sen de kimsin?"dediği şeyle sinir küpüne döndüm.İstemek derken neden bahsetmişti o?Düşündüğüm şeyden bahsetmemiştir umarım.-neden bahsetmiş olabilir sence?- kapa çeneni lanet olası iç ses."Merak etme bu okulda bakmak isteyeceğim son kişi bile olamazsın."dediğimde bakmak kelimesine vurgu yapmıştım.Sonra yanlış anlaşılma olmasın.-batırıyosun- iç sesimi aldırmayarak itici bi şekilde el salladım.Müdürün odasına girdiğimizde ağzımız açık kaldı.Allah'ım öldüm de cennete mi düştüm? "Öhm.Şey biz yeni öğrencileriz.Sınıflarımızı öğrenmek istiyoruz." dediğimde bana ne bakıyon tirrek der gibi baktığında içeri biri girdi.Orta yaşlarda hafif kilolu saçlarına beyazlar düşmüş ama yinede yakışıklı biri girdi."Oğlum sen ne diye benim masama oturuyosun." dediğinde kıpkırmızı kesildim."Baba ne var sanki sen gelmedin bende burda oturuyodum.Bu arada sen benim sınıfımdasın" deyip bana baktığında yine kızardım.Rezil oldum nasıl ultra yakışıklı birini müdür sanabilirim ki."Serkay" deyip elini uzattı.Gülümseyip elini sıktım "Asya"dedim.Telefonumu çıkarıp Ülkü Damla'ya mesaj attım.
GÖNDERİLEN:
daml(A)ptal,Benimki
ben sınıfa gidiyorum çekeceğim var anlaşılan müdüre yalvarın duygu sömürüsü falan yapın bu sınıfa gelin.Sınıf 11/B göriyim sizi canısılar :*
deyip gönderdim.O sırada Serkay sınıfı gösterdi.Ben mesaj atarken mesajı görmüş olacakki kulağıma son anda fısıldamıştı sınıf "11/B"diye.Nedense o kulağıma fısıldadığında tuhaf hissetmiştim.O sırada birinin ayağına takıldım.Tam düşecektim ki elimden tutup beni kaldırdı yüzüne baktığımda afalladım.Bu bay yürüyen ego nun ta kendisiydi.

Bölüm Sonu
Arkadaşlar bu benim ilk hikayem.Watpadd kullanan arkadaşlarınıza önerirseniz sevinirim.Umarım beğenirsiniz :*
Multi:Bay yürüyen Ego