Her başlangıç sona ermeye mahkumdur,ahiret hayatı müstesna!Başlangıçlardan biri de doğumdur.minik bir tekne ile geldiğimiz bu küçük adadan birgün mutlaka ayrılacağız.Belki de aniden,hazırlıksız olarak!
Biz bu minicik adaya çok uzaklardan geldiğimizi unuttuk.bizi getiren doğum teknemiz,burada kısıtlı kalacağımız tamamen aklımızdan çıktı.
Adadaki meyvelere daldık.Durmadan inci toplamaya çalışıyoruz.Deniz,güneş bizim aklımızı başımızdan aldı.
Arada,geldiğimiz alemden işaretler gelir.Denizin içinde şişeler,içerisinde hazırlanmamız gerektiğine dair pusulalar bulunur.
Biz ise her seferinde o şişeleri kırar,pusulaları imha ederiz.
Oysaki birgün bu adanın yok olacağını,her şeyin sonlanacağını unuturuz.
Bizi bu adaya gönderen birgün mutlaka geri çağıracak.
Hergün meşgul olmamız gereken şey,bizi gönderenin verdiği görevler olmalıdır.
Bizi gönderen,kendisini bulmamızı tanımamızı ve sevmemizi istemiştir
