KARANLIK

BEKLENMEYEN!!!!

Gözlerimi güneş ışığıyla açtım demeyi ben de çok isterdim ama öyle olmadı. Siyahlarla dolu olan ve en az ruhum kadar karanlık odadam da uyandım. Bugun okulun ilk günüydü. Lise son sınıf olmuştum artık. Soykan kolejinin sahibi benim biricik babamdı. Tek kızıydım ama pek ilgi görmezdim ondan. Kendisi fazla dayanıklı ve hissizdir sözüm ona. Benimde onun gibi olmamı istiyor. Vaktinde ailesinden çeke çeke bu günlere gelmiş. Neyse okul şortu ve gömleğimi giydikten sonra makyajımı (bakımlıyımdır) yaptım ve evden çıktım. Arabama binip okula sürmeye başladım. Kardeşlerimi çok özlemiştim.Hazal ve Yaren'in aynı anda Dilara diye bağırmasıyla arkama döndüm, öyle sıkı sarıldık ki bir an nefesim kesildi. Selim de yanımıza geldi ce her zaman ki gibi bir abi edasıyla hepimi sardı. Hazal,Yaren ve ben babalarımızın ortaklığı sayesinde küçüklükten beri beraberiz. Her şey de birlikteydik tabiri caizse yediğimiz içtiğimiz ayrı gitmezdi. Selim ise o da komşularımızdan biriydi ilk başta. Ailesi burda olmadığı için tek yaşıyordu ki hala öyle. Onu ilk görüşümüz de hemen benimsedik ve bizden biri haline geldi. Düşüncelerimle boğuşurken;
Okulun garajından gelen yüksek sesle kafamızı çevirdik ve iki üç arabanın sert virajlarla okula girişini izledik. Yanımda duran ilk çocuk nefesimi kesmeye yetmişti. Gözlerindeki o yoğunluk beni benden alırken zor uğraşlarla kendime geldim ve digerlerini incelemeye koyuldum. 3 erkek 2 kızdan oluşan grupta biri dikkatimi çok fazla çekmişti. O olabilir miyidi gerçekten ???
-Melihhhhh
diye bağırıp kollarımı ona sardığımda saniye geçmeden o da aynısını yapmıştı. Tabi sarılmamız bittiğinde ona okkalı bir tokat attım.
-Ne oldu ??
dediğinde ilk başta acıttım mı diye düşünsem de bana yaptıklarını, beni bırakıp gidişini unutamazdım. Bunları düşününce ona daha fazla vurma isteği uyandı içimde.
-Nasıl yaptın lan dedim nasıl bırakıp gittin beni. Nasıl iki yıl boyunca yanında olmama izin vermedin nasıl diye çemkirirken elini dudaklarıma koydu ve ;
-Haklısın kuzen , ama mecburdum. Onun oladığı bir yerde , birlikte hayaller kurduğumuz bu şehirde onsuz kalamazdım.dediğinde canım kuzenimi ne kadar sevdiğimi ve özlediğimi anladim ve çok geçmeden ona sımsıkı sarıldım.

Az biraz tahmin etmişsinizdir ne olduğunu. 10. Sınıftık Melih ve Gizem üç senedir birliktelerdi. Hiç ayrılmazlardı. 4.senelerinde Melih Gizeme 4.yıl süprizi yapacakken onu başkasıyla basmıştı. Onun öpmeye kıyamadığı masum sevgilisi kirlenmişti artık. O gün çekip gitti. Gelmedi. Taki bu güne kadar.Ben bunları düşünürken beni arkadaşlarıyla tanıştırmaya başlamıştı bile.
Arkadaşlarına ;
-Bun benim biricik kuzenim Dilara dedikten sonra hepsi elimi sıkmış ve büyük bur sevecenlikle yaklaşmışlardı. Biri hariç o güzel gozler nasıl olur da bu kadar soğuk bakar anlamıyordum. Arkadaşları Koray demişti. Ismi Koray dı demek. Neyse Hazal ve Yaren zaten Melih'i tanıdıklarından Melih dışında hepsiyle tanıştılar. Sonra hep birlikte okula ilerlemeye başladık.

Arkadaşlar ilk kitabım yorumlarınızı bekliyorum ❤❤❤❤