Author's note:
please play...
*Stomach tied in knot (acoustic version) by sleeping with sirens
*anino by up dharma down
While reading thankie...
ISA PA...
"Livs! Yung ano... ex mo. Nasa labas. Hanap ka." Sabi ni
Ayen; bandmate ko pagpasok nya sa backstage. Isang oras at kalahati na kong nagtatago dito sa loob para lang maisip nyang umalis. Pero antindi nya. Patigasan talaga. "Grabe yang ex mo teh! Isang taon at kalahati na kayong hiwalay ah." Sabi nya. "Isang taon at kalahati na din syang nagmumukang tanga kakahabol sakin. Seryoso. Di to masaya.. everyday of my life, he's there. Guarding me as if I'm still his girl. When will he stop." Dugtong ko pa. "Grabe ka talaga sa ex mo. Minsan lang ang ganyang lalake. Alam mo; hangga't di nawawala nang tuluyan sayo ang isang tao. Di mo malalaman ang tunay halaga nya." Sabi nya bago lumabas "matagal na syang nawala sa sakin... at kelanman. Di ako nakaramdam ng kahit anong pagsisisi sa pagiwan ko sa kanya. Pag anjan pa sya sa labas, pakisabi namang lumayas na sya dahil kahit ngumawa o matulog sya jan sa labas ay di na ko babalik sa kanya. Di ako naguulit ng boyfriend." Litanya ko. Isang K lang ang sagot nya bago tuluyang lumabas. Ilang minuto pa ay tinawag na ang banda namin para magperform. Wala na sya sa labas pero alam kong nasa isa sa mga seats sya sa labas ngayon. Di ako nagpipiling pero ganun naman talaga sya lagi. Papalayasin ko pero lilipat sa harap ng stage. Minsan nga nakikipag unahan pa sa front seat e. Huminga nalang ako ng malalim at pumunta sa stage kung asan nagaayos ng instruments ang mga kabanda ko. Di ko alam pero pagharap ako sa audience ay sya agad ang hinanap ng mga mata ko. Siguro nasanay lang akong nakikita ko sya lagi. Nahirapan man ako nong una ay nakita ko parin sya. Andon lang sya sa isang tabi. Tulad ng lagi nyang pwesto pero ngayon... may kausap na syang ibang babae. Sino sya? Sila ba? "Livs! Start na tayo? Okay ka na ba?" Tanong ni Andre. Drumer namin. Nag thumbs up naman ako sa kanya. Wala akong pake aa kanila. Maganda yun nang kalimutan nya ko. "Good evening Green fieldians... ngayon ang huling araw namin dito sa university kaya namili talaga kami ng kantang magandang iwan sa inyo." Nilingin ko ang bandmates ko at nang tumango sila ay yun na ang cue para magsimula kami. " Ang kantang ito ay para sa lahat ng sumoporta samin. Sa Green field." Ako ang unang nagstrum ng gitara na sinundan naman ni Vanesa. Ang bass namin.
" Oh my stomach's tied in knot
Im afraid of what I'll find
If you and I talk tonight..oooh ooh.
See the problem's isn't you
See I know, I can tell and say it tongue to tongue
and I'll push you away...
I'm getting so afraid. Oh no..."
Bumalik nanaman sa isipan ko yung pagiwan ko sa kanya. Iniwan ko sya dahil lang sa takot kong masaktan nya. Mababaw pero ganon talaga e.
" And i can't live without you now oh oh I can't even live with myself oh oh and I can't live without you now oh oh. And I don't want nobody else oh oh"
Ironic... gusto ko na sya ulit shit! I don't repeat boyfriends. I want him but i push him away. Haha... the heck is this.
" I only have myself to blame.
But do you think we could start again. Coz I can't live w/o you."
I didn't see this coming. Me blaming myself for the things I've done to him. This is not me. But hell I like myself this way.
" Oh my stomach's tied in knot
I'm afraid of what I'll find
When I see you within lights oh oh
See the problem isn't you.
See I know I do this every single time. I push you away... oh I getting so afraid oh no."
I push him away. And seeing him with other girl hurts me so bad. Tama si Ayen... kapag wala na yung atensyon nya sakin saka ko malalamang kelangan ko sya. Na mahalaga sya sa buhay ko. Langya naman.
" And i can't live without you now oh oh I can't even live with myself oh oh and I can't live without you now oh oh. And I don't want anybody else oh oh.
I only have myself to blame. But do you think we could start again.
I only have myself to blame. But do you think we could start again.
I only have myself to blame.
Let's Start again... let's start again..."
