gölgeler Içindeki Perili Ev

Riley o gün erken saatte kalkmıştı.Aşağıdan yemek kokuları geliyor fakat o inmeye üşeniyordu. Erkek kardeşi Sam odada horluyarak uyuyordu. Riley onun bu huyuna sinir oluyordu. Her seferinde yatağında kulaklarını yastığıyla tıkamak zorunda kalıyordu ne de olsa.
- Rileyyy hadi aşağıya çabuk, omletin soğuyor.
Riley annesinin her sabah böyle bağarmasını ve omlet yapmasından nefret ederdi. Çünkü omleti annelerin çocuklarına uyduruk ve hızla hazırlanabilecek bi tür bahane olduğunu düşünüyordu.
Miley hanım Riley'in annesiydi. Aslında sıradışı bir anneydi çünkü Riley için herşeyi yapmaya hazırdı, istediği ne varsa alırdı. Fark ettiyseniz şu ana kadar hiç Riley'in babasından bahsetmedim. Aslında onun bir babası yok, onu çok küçük yaşta kaybetti. Annesi onun babası hakkında konuşmasından fazla hoşlanmıyor. Nedenini o da bilmiyor. Babasının sırrını öğreneceğine dair kendine söz verdi Riley. Çünkü babası ölürken annesine bir not bırakmış şimdilik bu kadarını öğrendi.
- Tamam , anneeeee geliyorum.
Riley uykulu bir şekildi alt kata indi. Ve işte annesinin boş laf yağmurları.
- Kızım saat kaç oldu ve sen hala giyinmemişsin , hadi git, önce ellerini yıka , giyin daha sonra saçını topla ve öyle gel.
- Anne sen bana bunları söylüyorsun ama Sam daha uyanmadı bile.
- Şey, o bugün okula gitmeyecek
- Iyi ama neden, zaten o yan gelip yatsın biz okula gidelim
- Riley, kardeşin hakkında böyle konuşman hiç hoş değil
- Aaa öyle mi? söylediklerim yalan mı yani?
- Hayır onu doktora götürücem, yan gelip yattığı falan yok.
Riley masaya oturdu. Aslında hiç bir şeyden haberi yoktu. Annesinin o yalan söylediğini bilmiyordu.