Aşk Ve Ayrılık

Aşk

  Beni güzel hatırla! Bunlar son satırlar... Farzet ki, bir rüzgârdım, esip geçtim hayatından ya da bir yağmur sel oldum sokağında sonra toprak çekti suyu, kaybolup gittim.. Belki de bir rüya idim senin için. Uyandın ve ben bittim... Beni güzel hatırla! Çünkü; sevdim seni ben, herşeyini... Sana sırdaş oldum, arkadaş oldum, belki yâr oldum.. Yüzüme vurmadın hiçbir eksikliğimi, beni çok üzdün, kınamadım. Alışıktım ben vefasızlığa, el oldun aldırmadım... Beni güzel hatırla.. Sayfalarca mektup bıraktım sana. Şiirler yazdım her gece, çoğunu okutmadım. Sakladım günahını, sevabını içimde sessizce gittim... Sende öncekiler gibi sen de anlamadın beni!... Beni güzel hatırla! Sana gülüşümü, gözlerimi, sonra sesimi bıraktım. Söylenmemiş "Merhaba"lar sakladım her köşeye, vedalar bıraktım duraklarda. Ne ararsan bir sevdanın içinde fazlasıyla bıraktım ardımda. Beni güzel hatırla! Mutlu olduğum anları getir gözünün önüne. Şimdi, seninle yaşanan günleri ateşe veriyorum...
Beni güzel hatırla.

  Hala bıraktığın gibi her şey. Deniz maviydi değil mi? Ya gökyüzü. Hep kıskanırdı bizi. Kız kulesine bakan bi pencere vardı evimizde. Orası bizim huzur kaynağımızdı belki de bizden arta kalan tek miras. Bamsı beyrek hep beklerdi. Islanırdı belki ama değerdi. Çünkü beklediği bklemeye değerdi. Çünkü beklediği banu çiçekti. Banu çiçek masal değil kaf dağı kadar güzel kokardı çünkü. Her şey kelimelerde saklıydı işte. Kelimeleri yazmak kolay kavuşabilmk zordu. Entrikalarla doluydu dünya. Ve her şeye rağmen vazgeçmişti mücadele etmkten kader. Susuyorum ve çarelere sığınıyorum. Hala bıraktığın yerdeyim. Yalın ayak, ıslak ve biraz hüzün.