-Seni seviyorum anlasana. -Bırak elimi .Bıraaak!
-Niye kaçıyosun niyeee , anlamıyorum sana ne yaptım?
-TEDİRGİNİM anlasana .
(Tedirginim ama neden kendime mi yoksa anıl a mı güvenmiyorum )
-Neden tedirginsin neden .
-Bak, o izlediklerim hiç de normal şeyler değil. Korkuyorum Anıl.
Dedim ve koştum sadece koştum gücümün alabildiği kadar uzağa , kalp atışlarımın sesimi bastırdığı yere kadar, sonsuza...
( doğru mu yapıyordum yoksa o mu haklıydı gerçekten o görüntüler eskide mi kaldı? )
- "sadece eve gitmek istiyorum "
Dedim kısık ve solgun nefesimle. Yorgundum.
Ve o anda bi ses :
Annem arıyo , tam zamanında .
