"Yüzünde korkularla, içinde çığlıklarla, kalbin simsiyah. Nereye gidiyorsun?"
Siyah ya da beyaz? Peki ya gri? Hayır. Siyahlar içinde mutlu olan, maviyi arkasında bırakmış Mert Arslan ve siyahtan tamamen uzak.. Belki gri. Ama hiç bir zaman beyaz olamayan Ayça Dinçer.
[][][][][][][][][][][][][][][][][][][][][][][][][][][][][][][][][][]
Yağmurun altında oldukça yavaş adımlarla ilerliyordum. Öğle saatleri olmasına rağmen hava karanlıktı. Ve benim içimde kötü bir his vardı. Adımlarımı biraz hızlandırdım. Kafamı gökyüzüne çevirdim ve yağur tanelerinin yüzümü ıslatmasına izin verdim.
Biraz sonra sola saptım ve şu havaya rağmen dışarıda dolaşmaya devam eden insanlara baktım.
"Salaklar."
Bu sefer de sağa saptıktan sonra ıssız sokakta ki evimizi gördüm. Nefesimi dışarı verdim ve montumun cebinden anahtarımı çıkardım. Evin kapısını açtım ve içeri girip kapıyı kapattım. Evin içide karanlıktı. Botlarımı kapının yanındaki dolaba koyduktan sonra içeri girip lambayı yaktım. Aynı anda ise arkamdan ağzıma bir bez parçası kapandı. Ne kadar uğraşsamda bir süre sonra her yer karanlıktı.. Siyahtı.
Merhaba arkadaşlar ben Sude Güven. Biraz kısa oldu evet. Bu benim ilk hikayem. Yani yazıp yazıp sildiklerimi saymazsak. Bana sorularınız için;
İnstagram: sudeg_1903
YOU ARE READING
SİYAH
Random"Yüzünde korkularla, içinde çığlıklarla, kalbin simsiyah. Nereye gidiyorsun?" --- Siyah ya da beyaz? Peki ya gri? Hayır. Siyahlar içinde mutlu olan, maviyi arkasında bırakmış Mert Arslan ve siyahtan tamamen uzak.. Belki gri. Ama hiçbir zaman beyaz o...
