Tesadüf

okulun ilk günü

Gül: Geç kalacağız Eda. Hadi acele et.
Eda: Gül daha okulun ilk günü herhalde birşey demezler. Ben biz daha geç kalmış sayılmayız.
Gül: Eda kapa çeneni ve çabucak şu ayakkabının bağcığını bağla.
Eda: Öf tamam hazırım ışte.
Gül: O zaman koş da bir an önce metroya yetişelim.

Bu arada ben kendimi tanıtmayı unuttum. Bu Eda bende akıl mı bıraktı sanki. Neyse benim adım Gül. 15 yaşında sayılırım. Yani yakında doğum günüm var. Lise 1. sınıfa başlayacağım. Zaten şu anda da okula gidiyoruz. Okulu tatilde gezmiştik ama yine de heyecanlıyım. Acaba nasıl insanlar var? Yeniden aşık olacak mıyım? Yeniden deme sebebim daha önce 6. sınıfın sonlarında bir çocuğa aşık olmuştum. 7. sınıfta da ona bir aşk mektubu yazmıştım. Bütün okul öğrenmişti ve ben rezil olmuştum. Çocuğun umuruna bile gelmemiştim. Ama o benden bir sınıf büyük olduğu için o senenin sonunda okuldan gitti. Ben ise hala onu unutamadım. Şu anda "Seni seviyorum" dese "Ben de seni" derim. Evlenme teklifi etse kabul ederim. Niye bana bu kadar zaman aşk acısı çektirdin demem. Neyse zaten böyle bir şey olmayacağı için boşuna uzatmayalım. Neyse metro varmış.

Eda: Bak Gül ben sana dedim geç kalmayız diye.
Gül: Eda zaten şu an geç kaldık.
Eda: Daha ders saati başlamadı ki.
Gül: Edacığım hani bugün okulun ilk günü ya onun için birazcık erken varsayıdık iyi olurdu. Sonuçta daha sınıfın yerini bile bilmiyoruz.
Eda: Boşver zaten okula vardık.

İşte Edayla böyle konuşurken önüne birisi çıktı ve çarpıştık. Kafamı kaldırdığımda karşımdaki erkeğe baktım ve bakmamla da şok geçirdim.
Ben: Rüzgar
R: Kızım sen bana takıntılı mısın?
Neden sürekli beni takip ediyorsun?
Ben: Çok eskiden seni sevmiş olabilirim ama bu sana takıntılı olduğum ya da hala sana aşık olduğum anlamına gelmez. (Oysa ki hala aşığım)
R: Ben sana hala bana aşıksın mı dedim?
Ben: Dememiş olmak seni haklı çıkarmaz.
Eda: Gül ne saçmalıyorsun yarım saattir. Derse geç kalacağız.
Ben: Tamam be uzatma geldik işte.
R:İnşallah bir daha karşılaşmayız Gül.
Ben: İnşallah.

Edayla sınıfa doğru yürüyorduk. Hala aklım Rüzgardaydı. En azından onu görebilecektim. Onunla sevgili olmasam da onu görebilecektim.
Eda: Kızım sen de ne olsa ağlıyorsun. Sevdiğin çocuktan uzaklaşmadın işte. Sevinmen gerekiyor ama sen ağlıyorsun. Valla hiç normal deilsin.
Gül: Bunlar sevinç gözyaşları. Hem şu an ağlanacak haldeyim. Sonuç olarak sevdiğim çocuk beni yine sevmiyor. Hadi onu geçtim benden bıktı. Şimdi söyle Edacığım acaba benim durumun ağlanıcak hal mi yoksa, gülünecek hal mi?
Eda: Uf tamam istediğini yap. Ben karışmıyorum artık.

"Oo kimleri görüyorum. Sınıfta bir tane de güzel kız olmaz mı ya hepiniz de mi çirkinsiniz" dedi sınıfın şakacısı gibi görünen çocuğu. Eda tam bağırıp çocuğa dalacaktı ki iki sakinleştirip yerine oturttum. (Yerine dediysem boş bulduğum bir yere)

Öğretmen olduğunu zannettiğim bir kadın içeri girdi. Kendini tanıttı. Adı Muallaymış. Edebiyat hocamızmış. Aynı zamanda da rehberlik. Hoca sırayla kendimizi tanıtmamızı istedi. Biz ve tanıttık. Sonrasında bizden kendimizi tanıtan bir yazı yazmamızı istedi. Ben yazmak için ajandamı çıkardım. Baktım ki ajanda benim deil. Rüzgarla çarpıştığımız sırada karışmış olmalı diye düşünürken gözüme telefon numarası çarptı. Demek ki kaybolma ihtimalini düşünmüş. Ben hiç birşey yazmamıştım. Teneffüs olunca telefon numarasını tuşlarken olanları Eda'ya da anlattım. Ajandamın Rüzgarda olduğunu duymasıyla öksürük krizine girdi.
E:Gül ben o ajandaya "Gül💕Rüzgar" yazmıştım.
G: Çok güzel yazmışsın Edacığım devamına da "Arkadaşımı kaçıncı rezil edişim bilmiyorum enişte" de yazdım mı bari.
E: Ya Gül bak söz birdaha hiçbir yere birşey yazmıcam. Nolur beni affet.
G: Küsmedim ki zaten. Şu an küsmekle harcanacak vaktim yok ama bu konuyu daha sonra görüşeceğiz.
E: Canım arkadaşım benim ya bana ve kıyamazmış.
G: Şu an sadece çeneni kapa Eda. Rüzgarı arıyorum.
R: Alo buyrun kimsiniz?
G: Benim Rüzgar, Gül. Ajandalarımız karışmış da. Nereye getireyim ajandanı?

Evet arkadaşlar. İlk bölüm nasıldı?
Beğenmişsinizdir umarım. Eğer beğenmediğimiz bir yer olursa bana yorumlarda söleyin. Ben de düzelteyim.