P R O L O G U E

14 0 0
                                        

Sapphire's POV



Nakakatamad talaga mag-aral. Sana kung meron lang school na walang academics, jusko! Doon na ako mag-tratransfer!



And yeah! Mag-tratransfer na ako kasi 'di na kaya ng parents ko ang bayarin sa school na ito kaya 'yun.



"Class, get one whole sheet of paper. We have a surprise test." Sabi ng teacher namin.



Geez! Surprise quiz!



So iyon, wala akong nagawa. Teacher 'yan eh.



Just go with the flow.



"Okay. Number 1." Panimula ng teacher namin.



Mabilis lang natapos ang quiz namin. Konti lang ang bumagsak and guess what...



Nangunguna ako...



Sa bagsak.



"Ms. Leondale, nangunguna ka na naman sa bagsak! Ayaw mo ba talagang makatapos ha?!"



Sermon ng guro namin.


Ako na naman nakita oh!



"Pfffft..."




Narinig ko naman ang pagpipigil ng tawa ng mga kaklase ko.




Tumingin ako sa kanila. Sakto namang 'di na nila kinaya. Kaya naman, napatawa na lang sila ng malakas.



Hinga, Saph, hinga!



Paulit-ulit kong sambit sa sarili.



Pero...


Sh*t!



Naramdaman ko na lang bigla ang sobrang init ng temperatura sa loob ng klase.



"Wooh! Ma'am, ang init!"



Sabi ng isa na kaklase ko.



"Haha. 'Sensya na! Nadamay ka pa sa ka HOT-an ko. Pero seriously Ma'am. Ang init talaga! Patay ba yung aircon?!" Reklamo ng isa pa.



Shocks! Kalma Saph!




Crystal's POV

"Close your eyes. Dry your tears. 'Cause when nothing, seems clear, you'll be safe here..." Mahinahon kong pagkanta habang nakamasid sa labas ng bintana.


Napabuntong-hininga na lang ako. Hinihintay ko na lang talaga sa ngayon ay ang pagtapos ng klase namin. At dahil nga wala kaming guro sa ngayon ay heto ako: nakatulala lang habang pinagmamasdan ang kalangitan...

"From the sheer weights, of your doubts and fears. Weary heart, you'll be safe here..."

*RING RING*

Napatayo na lang ako kaagad sa pagtunog ng bell at nagsimula na rin akong maglakad pauwi katulad ng ibang mga estudyante.

Napatigil na lang ako nang biglang tumunog ang cellphone ko. May tumatawag, pero hindi ko naman kilala kung kanino itong number na 'to ah.


"Hello? Sino po ba 'to?"

("Crys! Si Dennis 'to!")

"Oh, Dennis, napatawag ka yata! Di mo naman sinabi sa'kin n---"

("Crys... Si Lola...")

"N-nasaang hospital kayo?"


("Sa may St. Irene's Hospital.")


"Sige...Papunta na ako diyan."


Sinubukan kong huwag umiyak pero kahit anong pagpigil ko ay nagsimula nang pumatak ang aking mga luha. Nagsimula na akong tumakbo papunta sa may sakayan ng jeep. Pero bago pa ako sumakay ng jeep ay pinunasan ko muna 'yung mga luha sa mata ko.


"M-manong, sa St. Irene's Hospital po."

Sambit ko sabay abot ng bayad sa mga pasahero para iabot kay manong.

Napansin kong biglang dumilim ang kalangitan at nagsimulang pumatak unti-unti ang ulan.





Emerald's POV


Hay salamat! Natapos na rin yung part-time job ko. Nako naman! Ginabi na naman ako ng uwi!

Kasalukuyan akong naglalakad sa daan na mag-isa.

Nang may nakita akong isang grupo ng mga adik sa gilid. Binilisan ko na lang ang paglalakad. Dahil baka,,, basta! Alam niyo na yun!

Patuloy pa rin ako sa paglalakad ng bigla na lang akong nagulat at napahinto sa paglalakad. 0_____0

"Miss ganda! Sandali lang."


Sabi nung isang adik sa akin na di naman katangkaran. Hawak niya kasi 'yung wrist ko kaya ako napahinto.

Sh*t! Ano gagawin nya?! 0,0

"Ah, sorry kuya! K-kailangan ko na talagang umalis eh."

Sabay piglas ko sa paghahawak nya sa akin.

Oh my?! Katapusan ko na ba?!

"Hindi Miss, sumama ka muna sa amin. May papakita lang kami sa iyo."


Sabi naman nung isa pang adik.


Ano ako t*n*a?! Sasama ako sa inyo para lang tingnan yang ipapakita nyo?! Tssk.


Kahit sobrang takot na takot na ako eh, nakayanan ko pa ring mangbara sa isip ko. Tssk. Focus Emerald! Focus!Nasa kalagitnaan ka na oh! May kasama ka pang mga adik!

Sa kakadaldal ko, napansin ko na lang na napaupo ako sa sahig at akmang papunta sa akin 'yung isang adik. Napapikit na lang ako at sana'y hihingi ng tulong sa iba, pero parang nawalan ako ng boses.

Oh my! Tulong!

"Ah, sh*t!"

Pagkarinig ko nung sabi nung adik, bigla kong minulat ang aking mata at... 0,0

WALA NA SILA?! 0,0 And the next thing I knew is, bigla na lang gumalaw yung mga halaman at mga puno. 0_____o Ang creepy nga ei. Kasi di naman mahangin.



*****

[A/N: Guys! Waaaaah! First story po namin 'to as a team! HIHI. ^______^ Yes, as a team talaga! HAHA.


Grabe! Ang hirap lang pala kasing mag plot! Hays. Pero keri na! :)

Vomment guys! And please follow us. :*


Story By:

@Fantasticghurl08
@AngelNicole121
@MissNyleedoj23

You've reached the end of published parts.

⏰ Last updated: May 02, 2016 ⏰

Add this story to your Library to get notified about new parts!

The Magic PalaceWhere stories live. Discover now