Geleceğe Sakladıklarım

Aşk

Aşk okadar uzakmıdır insanlara. gördüğüm, tanıdığım, insanların dilinde dönen iki kelime! Aşk yok. peki neden yok! bunu düşünmek sizlerin elinde.

Aşk yaşanabilir bir duygu, aşk sizin ellerinizde. Aşk bir gitarın size verdiği ezgi gibi neşeli, bulutlarin size gülümsemesi gibi saf ve bi okadar da temiz. insanlar mutluluğu hep bir kaptanın sefere çıkması gibi anlar, gidip ve gelmeyecekmiş gibi ama o gemi bir çok limana sığınır. her seferinde de hiç birine tutunamaz! neden siz o gemiyi kendi limanınıza demirlemekten aciz kalırsınız .

İnsan demek hayal demektir. gece uyurken bir çoğumuz hayallerimize perde açarız. uyuduğumuzda, hayallerimizin aslında okadar da uzak olmadığını anlarız. gerçek hayatta böyle değildir. ama biz hayallerimize giden yolda Hiç vazgeçmeyen çocuklardık.

İşte buda benim hayalim peki Sen kimsin ?

Yolun sonu sana çıkar mı bilemem. peki sen kimsin? Gönlümde yaşattığım o küçük evde hep bekledim seni, gelirsin diye. peki nezaman ve nasıl karşılaşacaktık seninle. ben hep uyurken, içinde seni barındıran hayaller kurdum. bir evimiz vardı. senin istediğin renkte bir bacası, içimizi ısıtan ateşin dumanı keyifle gökyüzüne tırmanırdı. güneş bize doğardı her sabah, küçük penceremize veda etmeden batmazdı. gönlümün kadını benim senli hayallerim var. bir çocuğun saklambaç oynamaktan aldığı haz gibiydi hep; heyecanlı ve tutkulu. başka hayallerim de vardı, sahilde koşardık seninle, terliklerimiz suda yüzerken. bizim için zaman durmuştu o an, yelkovan sayıların etrafında dönmeyi bırakmıştı. zaman seninle bizdik.

Ben hep bekledim seni, sen kimsin bilemedim. Bir labirent gibiydi hayatım çıkışı aradım hep. ama sen olmadan da çıkmak istemezdim. ben seninle yürümek istedim adım attığım her yolu, hep seninle aşmak istedim önüme çıkan tümsekleri.

Kader de varsa seni görmek, elbet bir gün karşılaşacağız. seninle kurduğum hayallerim, seninle yaşayaşacağım anlarım var kadınım. Geceler dostum oldu benim. canım sıkılınca bir kaç kelime döktüm deftere, içinde saklıydın sen. kimse bilmedi seni, soran olduysada bende bilmiyorum dedim. Belkide hiç bir zaman sabaha ulaşmak istemedim. ben dolunayın bana verdiği ilhamla yazdım seni, pencere başında dudağımdan çıkacak bir kaç kelimeyi kovaladım hep. Ama sabah oldu. ezan okundu. bazen namaz kıldım, bazende uyudum. seni hep dualarıma sakladım. seni bi ben bide Allah'ım bildi. Hayırlısını istedim, hayırlısı da sendin belkide. Bitmeyen bir şarkının ezgisiydin, sarıp baştan dinlerdim seni. Bahara merhaba diyen çiçek gibi masum ve güzeldin. ben seni koparmaya kıyamazken!! başkaları nasıl gelip koparırdı seni...