Wars

prologue

Daar kwam de post. 

Gespannen zaten we allemaal aan tafel, mijn broer, moeder, zusje en ik. 

Mijn vader liep met de post in zijn handen terug naar de tafel. 

Hij legde de post op tafel en langzaam begon hij de post door te spitten. 

Daar was het witte telegram. 

Langzaam scheurde mijn vader het telegram open en las de inhoud. 

Hij werd opgeroepen. 

Iedere gezonde man boven de achttien jaar oud moest het leger in. 

Mijn vader was gezond en nog maar achtendertig jaar oud. 

Het voelde alsof hij al dood was. 

Mijn moeder moest haar tranen inhouden en mijn broer zat met zijn handen in het haar. 

Besef kwam bij mij niet. 

Het besef dat ik mijn vader kwijt kon raken had ik nog niet op zes jarige leeftijd. 

Niet lang daarna vertrok mijn vader naar het front. 

---------------