KURTARICIM

1.BÖLÜM

Yine o karanlık odadan çıkıyodum. Her zamanki gibi bi sorun çıkarmıştım yetimhanede tabi sorun denirse sadece hakkımı savunmuştum ama bugün her zamankinden farklı birşey olmuştu.O karanlık odada işkence görürken biri daha vardı,hissetmiştim herhalde buranın sahibinin tanıdığıydı çünkü daha önce hiç görmemiştim dağınık siyah saçları aklımdaydı sonra yine artık rutin haline gelen birşey yapıp yataktan akşam boyunca çıkmadım.Her zamanki gibi yine berçin yanıma geldi ve "hadi kalk yemek ye arya " sanırım burayı daha katlanılabilir hale getirmesini berçine borçluyum. Berçini kırmayarak yataktan kalktım ve masaya doğru yürüdüm,tabağıma pırasa ve azcık pilav koyup masaya doğru yürüdüm,masaya giderken sırtıma saplanan ağrı ile duraksadım.Herhalde bugün ahmet bey sinirliydiki o kadar acımasızca vurmuştu.Sonra kapının kilidi açıldı evet kapıyı kilitliyorlar kaçmayalım diye içeri ise ahmet bey için çalışan adam girdi ve dediki "arya müdürün odasına çabuk" Bende berçine sorun yok bakışı attım.Ahmet'in odasına yürürken yine o siyah dağınık saçları gördüm ve o kalın sesi"Ekin nereye götürüyosun kızı"ekinse "Ahmet bey'in oraya toprak bey" dedi adının toprak olduğunu öğrendiğim çocuğa bey demesinin şokundayken tekrar konustu "tamam bende geliyorum"dedi. Ona ne oluyosa sonra ahmetin yanına gidip koltuğa oturdum ve o da konuşmaya başladı" arya artık senin yarattığın sorunlar yeter seninle baş edemiyorum artık ne kemerle dövmek ya da diğer şeyler işe yaramıyo yani seni istanbuldaki kadıköy yetimhanesine nakil ettiriyorum."diyip o iğrenç ve alaycı sesine daha fazla katlanamayarak "cehenneme kadar yolun var" diyip kapıyı sertçe çarpıp gittim. Arkamda şaşkın yüzler bırakarak onlar kabullendiğimi sanıyosalar çok yanılıyorlar.Koşarak odaya giderken berçini kenara çekip kulağına fısıldadım"berçin burdan kurtuluyoruz.
*
Berçin bana delirmişim gibi bakıyordu o bakışın ardından"deldirdin mi sen bu lanetli yerden nasıl kaçmayı planlıyorsun Arya?" Ben ona sinsice bakıp orayı bana bırak dedim. Sonunda herkesin yattığını iyice anladıktan sonra küçük sırt çantalarımızı omzumuzs atıp parmak uçlarımızda koridorda yürümeye başladık bahçeye adımımı attığımızda direk güvenlik görevlisinin kaldığı kulübeye baktık Halil amca yani güvenlik görevlimiz mışıl mışıl uyuyordu hemen Berçin'le koşakoşa arka bahçeye gidip up uzun demir parmaklıklardan atılıyorken ayak sesleri duydum bunun üzerine panik yapan berçin yere kapaklandı fazla ses çıkarmıştı direk karanlık gölgenin bize yaklaşmasını izledim elinde sigara sigarayı tutuşu bile erkeksiydi yüzünü dikkatlice incelikten sonra sabah müdürünodasında gördüğüm çocuktu çocuk demek onun yanında biraz küçük kaçardı 20 yaşlarında bir delikanlıydı bize hayretle bakmaya başladı ve "napıyorsunuz siz" diye konuştu o erkeksi sesiyle sesine hayran kalmıştım çok yakışıklıydı ama bize öyle soğuk ve ürkütücü bakıyordu ki ürküp bakışlarımıyere indirip konuşmaya başladım " b-biz şey hava almaya çıkmıştık" diye birşeyler geveledim ama pek inanmışsa benzemiyordu "hava almaya sırt çantasıyla ve gecenin körümu çıkıyorusunuz siz?" Berçin onu tanımadığı için hemen lafa atlayıp "bundan sana ne ne yapıyorsak yapıyoruz " dedi ben ona Susması için şekilden şekile girerken o bana "ne var" bakışı atıyordu elimle susmasını işaret edip sabah isimini ekin adındaki şerefsiz adamdan öğrendiğim toprağa döndüm bize "ne saçmalamıyorsunuz siz " bakışı attı ve ardından " birdaha sizi gözüm görmesin hemen odanıza çıkıyorsunuz bu olaydan kimseye bahsetmemi istiyorsanız da gözümün önünden yok olmanız için 1 dakikanız var " ben dediklerini algılamaya çalışırken Berçin kolumu çekiştirip yetimhanenin kapısına yürütüyordu ben ise Toprak isimli şahısın arkasından aptal gibi bakıyordum Berçin'in bana seslenmesiyle " Sen ikinci kez yakalanmamızı istiyorsun " demişti ben Berçine hak verip odamıza çıkmaya karar verdik .
*
Odama çıktığım da kendimi uykunun huzurlu kollarına bırakmıştım