Mai Sapi Lang

Mai Wattpad Journey

Hi! I am BABAnana07!

This is my book of cheverlu. Lol Basta dito mapapadpad ang lahat ng gusto kong isulat. Maybe a plot idea, a character, rants, and everything? Lol

So kung naintriga ka sa description ng book na ito, chika lang yon lol

Dating Painted Lady Butterfly ang title nito dahil mahilig ako sa orange butterflies pero.... dahil tunog "seryoso" iyon, pinalitan ko na lang ng mas "echos" na title HAHA

So!

I will be introducing myself...

Ako po si Mai, hindi tunay na pangalan, loljk well, actually nickname ko siya, so, yep. Tawagin niyo na lang po akong Mai. Hihi.

Ako ay anim na taon nang namamalagi sa wattpad. Napadpad ako dito dahil fan ako ng PBBTeens. Yep, yung loveteam dati ng JaiLec (Jai and Alec). May isa kasi akong facebook friend na nagpost sa facebook ng fan fiction story niya, at bilang fan, naintriga ako at binasa ko. Well, hindi ko nagustuhan yung kwento kaya nag-exit ako ng story na 'yon hanggang sa makita ko na yung site pala ay puno ng iba pang stories.

Opo, walang nagrecommend ng wattpad sa akin. Nadiscover ko siya nang sariling sikap lol

That time, on-going pa lang yung Class 3-C Has A Secret ni Ate Cha (charotera101) at nagustuhan ko 'yung story. Pero dahil on-going nga, kelangan ko abangan, balik-balikan. And so I did.

Then I decided to finally make an account kasi kating-kati akong magcomment noon sa kwento niya. Elibs ako eh. XD That time, ibang account pa yung gamit ko (yung account na connected sa facebook).

In my first two years, pagbabasa lang ng mga kwento nina Haveyouseenthisgirl, AlesanaMarie, alyloony at iba pang teen fic and romance authors ang kinahihiligan ko. Eventually, nagsawa ako sa pagbabasa ng teen fic and napadpad ako sa iba't ibang genre katulad ng Fantasy, Action, Mystery, Historical Fiction and Sci-Fi.

In my second year in wattpad, naglakas loob akong magpublish ng pinaka-una kong kwento sa wattpad entitled, The Assassin, His Victim and the Policewoman. HAHAHAHA

I know, korni ng title. Pero that time, alam niyo ba? Kinakabahan akong i-post 'yun kasi nga first time ko magpublish. Takot ako sa comment, takot ako sa tao. Lol

Binabalik-balikan ko yung kwento ko everyday, para magcheck kung may nagbabasa. Araw-araw din ako mag-update kahit na maiikli lang. And natatawa ako dahil ang effort ko pa maglagay ng onomatopoeia at emoticons noon. Lol

Pero days passed, months passed, kaunting tao pa lang ang nagbabasa. Ito yung panahong nakikita mo pa sa gilid ng screen yung mga dp nung mga nagbabasa, diba? At alam niyo kung sino ang nakalagay doon? Dalawang tao lang-- dp ko at dp ng kapatid ko. Haha.

Nasaktan ako, kasi umasa ako eh. HashtagHugot. Disappointed ako kasi hindi na-meet yung expectation ko. Kaya naman binura ko yung kwento.

I forgot already kung bakit gumawa ako ulit ng ibang account. Siguro, trip ko lang magpaka-anonymous? Yun kasi ang uso noon eh, walang nakakakilala sa'yo, and that was so cool. Mysterious. Hanggang ngayon ata? Yun pa rin ang uso? Lol

So, gumawa ako ng panibagong account at nagpublish na naman ako ng panibagong kwento entitled, AIRAy ko po! Aray ko po! HAHAHA Opo, yan ang title. Fantasy naman yan. And with that story, nakilala ko ang unang friend(?) ko sa wattpad, si Claire (itscrystalclaire).

Wala na kaming communication dahil hindi na siya active. And baka hindi niya na ako matandaan, pero hindi ko siya makakalimutan. Why? Because she was the first one to acknowledge my writing skills dito sa wattpad kahit na puro emoticon pa 'yon. XD