Een nieuw begin

Hoofdstuk 10.

Saskia loopt naar de logeerkamer. Martijn heeft net het verhaal vertelt over Ruth. Ze gaat op haar bed zitten en haalt de make-up spullen uit haar tas met douchespullen. Wat heeft Ruth toch een hoop meegemaakt in haar leven, bedenkt ze zich. Ze trouwde met een man die niet veel later overleed. Koos ervoor om haar familie achter te laten en met haar schoonmoeder mee te gaan. Een arm leven te leiden. Te trouwen met die Boaz. Ze haalt haar spiegeltje uit het make-up tasje en klapt hem open. Zou zij voor zoiets kiezen? Ze klapt het spiegeltje weer dicht. Ruth koos voor het geloof van haar schoonmoeder. Ze heeft nu twee verhalen gehoord over het geloof. Twee hele verschillende verhalen. Zoals Martijn het vertelde kon hij het zo verzonnen hebben. Ze klapt het spiegeltje weer open en kijkt op de klok. Over een half uur halen de jongens haar op. Dat wordt dus opschieten. Ze werkt haar make-up bij en gaat op zoek naar wat ze aantrekt. Als ze haar kleding aan heeft kiest ze ervoor om de hakken aan te trekken. Tijd voor een gezellig avondje. Als ze de logeerkamer uitloopt ziet ze de jongens op de bank zitten. ‘Wat zijn jullie vroeg’ zegt ze verbaasd. ‘Nou dan is er wat met jou tijd aan de hand’ zegt David met een grijns op zijn gezicht. Verbaasd kijkt Saskia op haar horloge en ziet dat het tien minuten over negen is. ‘Oh sorry. Had ik toch iets meer tijd nodig dan ik had verwacht’ verontschuldigd ze zich. ‘Nou kom we gaan’ roept Levi en staat op. ‘Waar slaap je vannacht?’ vraagt Martijn gauw. ‘Ja dat weet ik niet’

‘Dat wil ik wel graag weten’ zegt Martijn. ‘Dat snap ik’

Ze kijkt naar David. ‘Denk je dat het kan?’ vraagt ze. David knikt. ‘Dan maak ik heel gauw een tas klaar met spullen die ik nodig heb’ zegt ze en loopt naar de logeerkamer. De jongens ploffen op de bank neer, behalve David die loopt achter haar aan. ‘Wij hebben wel een kussen en slaapzak. Dus je hoeft alleen maar je eigen andere spullen te pakken’

David leunt tegen de deurpost. Gauw begint Saskia spullen uit te zoeken. ‘Zal ik anders gewoon alles meenemen?’ vraagt ze en kijkt hem aan. ‘Als je langer blijft slapen bij ons is dat misschien wel net zo handig. Dan lopen we wel even gauw langs mijn huis. Kunnen de andere mooi wat tillen’

Gauw stopt Saskia de laatste spullen in de twee grote tassen. ‘Levi! Thomas! Help eens een handje’ roept David vanuit de deurpost. ‘Ik niet?’ hoort ze Chris verbaasd roepen. ‘Jij bent niet zo sterk’ hoort ze Levi lachend roepen. ‘Wat moet ermee?’ vraagt Thomas die naast David is komen staan. ‘Dit’ zegt ze en glimlacht. Ze draait nog een rondje in de kamer om te zien of ze alles heeft gepakt. Thomas en Levi pakken een tas op. ‘En jij tilt niets?’ vraagt Levi aan David. ‘Dat zie je goed’ lacht David. ‘Neem je alles mee?’ vraagt Martijn als ze uit de logeerkamer komen. ‘Blijf een paar nachten bij Sarah en David logeren. Dan hoef jij hier ook niet te blijven slapen’ zegt ze. ‘Nou oké. Fijne avond jullie. Jongens passen jullie wel een beetje op Saskia’ Martijn kijkt de jongens aan. ‘Natuurlijk passen we op haar’ zegt David en legt zijn arm over haar schouders heen. ‘Tijd om te gaan’ beslist Chris en houdt de deur open. Het begint schemerig te worden buiten. Nadat ze de spullen hebben gedropt bij het huis van Sarah en David lopen ze naar het café. Het is druk, dat merkt ze al gauw. ‘Volg ons maar’ roept Levi in haar oor. Dat is ook wel nodig, want de muziek staat niet bepaald zachtjes. Ze lopen naar de bar en zoeken wat lege barstoelen bij elkaar. ‘Daar zijn jullie, ik dacht al waar blijven ze’

Sarah staat voor hun achter de bar. ‘We moesten even wat spullen verhuizen’ zegt Thomas. ‘Je slaapt dus bij ons?’ vraagt Sarah met grote ogen. Saskia knikt. ‘Ja!’ roept Sarah vrolijk. ‘Dat wordt dus echt wel super gezellig!’

Saskia schiet in de lach door de uitbarsting van Sarah. Thomas bestelt voor iedereen wat te drinken en krijgt gelijk wat korting. ‘Volgens mij moeten we hier allemaal maar gaan werken’ stelt Chris voor. ‘Dan hoeven we nauwelijks te betalen voor het drinken’ zegt hij met een grijns op zijn gezicht. ‘Dat is wel gezellig’ zegt Sarah en draait zich om. ‘Kan je echt op die hakken lopen?’ vraagt Chris. Saskia kijkt omlaag naar haar hakken. ‘Zo hoog zijn ze niet hoor’ zegt ze terug. ‘Ik vind ze nog best wel hoog, maar ze staan je prachtig’ zegt Levi met een grijns op zijn gezicht. ‘Sjansbal’ roept David die weer bij hen komt staan. ‘Waar was jij dan?’ vraagt Levi. ‘Zag een bekende staan daar’