---- Keçmiş ----
Payızın parıltılı şüaları pəncərəni deşirdi.Hərdən üzünə günəş şüaları düşən İsmət o yana bu yana qıvrılırdı yatağında . Elə bil yadına nəsə düşürmüş kimi narahat idi.Eh,asand deyildi anasını 3 yaşında itirmiş bir qıza yaşamaq.Həyatdan baş çıxarmaq...Hələ üstəlik əyyaş bir atanın himayəsində yaşamağın özü belə böyük hünər tələb edirdi.Saçlarını üzündən atdı gözlərini əli ilə ovuşdurandan sonra anidən açdı və yaşıl gözlərini tavana zillədi.
- Allahım , çox şükür..Yenə də qismətinlə oyandım yeni sabaha...
Bu zaman digər otaqdan səs eşidildi.
- İsmət , dur ,qızım,dur çay qoy
- Gəlirəm ...
***
- Off , onsuz da mən ancaq çay qoyaram , siz içərsiz.Başqa açıqlaması ola bilməz ki onsuz da . Varsa , yoxsa,İsməəəət !!!
