Fate

Prologue

Sabi nila ang pag-ibig raw ay parang mga bituin at buwan sa langit. Maraming bituwin sa langit, ganoon daw karami ang tao sa mundo pero iisa lang ang para sa'yo. Siya ang buwan mo. Akala mo sa unang tingin walang kasama and buwan pero ang 'di mo namamalayan marami pa lang bituin na kasama ito ngunit iisa lamang ang hindi nang-iiwan.

Sa una 'di ko maunawan bakit ang daya ng buhay. Pero may isang taong nagpa-intindi sa akin na maraming pinag-kukunan ang kasiyahan.

Nabasa ko ito sa facebook:

A wise man sat at the audience and cracked a joke. Everybody laughs like crazy. After a minute, he repeated the joke again and again. Lesser people laugh and he repeated the joke again and again and this time nobody laugh. Then he said: "Why you cannot laugh at the same joke again and again but you keep crying at the same thing over and over again?"

This post hit me.

Siya ang nag-turo sa'kin kung paano mag-mahal ulit. Siya ang nag-turo sa'kin na pagka-tapos kong masaktan ay pwede pa pala akong sumaya. Sabi nga nila, "After the rain there's a rainbow."

Hindi ko masasabing siya ay isang rainbow, para saakin siya ang moon ko. Kunbaga ako si Superman at siya ang Kryptonite ko. Hindi ko na hahayaang mawalay pa siya sa'kin dahil pagnag-kataon baka mawala ang liwanag at wala nang magiging ilaw sa madilim kong buhay.

Maraming katanungan ang nangingibabaw sa akin ngayon, paano kung dumating ang oras na umaga? Iiwan niya 'ba ako o kahit kailan 'di niya ako susukuan at ipaglalaban niya ako hanggang gumabi ulit?

Ang mahalaga ay 'yung ngayon. Ang masaya at nagma-mahalan kaming dalawa hanggang sa pag-sikat ng araw.

-------
All rights reserved
Copyright 2015