VERWOEST

Haar geboorte

17-12-2002

Op die datum kwam ik tot leven, een meisje, met rood haar. Blauwe ogen. Ik huilde niet. Ik was stil. Mijn familie stond om mijn moeder heen, gelukkig, dacht mijn moeder. Maar ze deden al die tijd alsof we wat voor hun betekende. Mijn twee oudere broertjes -Bertus, van 2, en Johan, van 6- stonden blij langs het bed. "Kijk papa, dat is mijn suusje" riep Bertus, niet wetende dat het 'zusje' was. Ik mocht al snel in de middag mee naar huis. Mijn ouders waren zo gelukkig, om mijn broers te zien staan bij mijn wiegje. En nog steeds was ik stil.

Tijdsprong van twee weken

Mijn vader stond voor het raam, met mij in zijn handen. Mijn mond werd blauw, en ik kreeg bijna geen adem meer. Mijn vader greep snel in en we reden in 10 min. naar het ziekenhuis. Mijn gezicht werd maar steeds blauwer. Volgens mijn vader werd ik een smurf. Ik werd snel geholpen, en met oud en nieuw lag ik nog aan alle draadjes en buisjes in het ziekenhuis. Mijn vader en Johan zaten naast mijn bed, hopend dat ik ooit zou genezen van mijn ziekte, en Bertus en mijn moeder? Die zaten bij mijn tante en mijn oom, klaar om lachend het nieuwe jaar in te gaan. Ik neem het mijn broer niet kwalijk, hij was 2, maar van mijn moeder verwachtte ik dat echt niet.

Tijdsprong 3 jaar

Ik zat rustig Winx, mijn favoriete serie, te kijken. Het was alsof ik gehypnotiseerd was, je hoorde me nooit praten, zelfs niet tijdens de reclame. Zodra de film was afgelopen, zette mijn vader gewoon opnieuw de film aan. En daar ging ik weer een uur lang naar hetzelfde filmpje kijken. Zo ging het tot mijn zesde. Maar we zijn nog even bij mijn derde levensjaar. Toen de film was afgelopen, zag ik een hele grote mok met thee op de tafel staan. Toevallig was de kom best laag, en kon ik er zo bij. Ik wou weten wat er allemaal in zat, want ik was en ben een nieuwschierig meisje. Ik gooide de kom om, die boven op mij viel. Ik zat helemaal onder de gloeiend hete thee, en toen was het een van de eerste keren dat ik zonder dat ik honger had, alles uitschreeuwde. Ik gilde om mijn moeder, die er aan kwam rennen. Ze zette me snel in een lauw bad, die langzaam steeds kouder werd, en ruimde alles op.

Tijdsprong 1 jaar

Ik heb vorige week leren fietsen, en wou op mijn neefjes zijn fiets fietsen. Het mocht van hem, maar hij wou wel kijken. Hoe ik viel ja.
Ik fietste zo hard als ik kon, totdat ik op het punt aankwam waar ik moest remmen. Geen remmen. Ik knalde tegen de vuilnisbakken aan, en schreeuwde het uit. En mijn neef zat gewoon te lachen. Mijn oom kwam naar buiten, en gilde dat ik mijn bek moest houden. Mijn vader kwam me helpen, en kreeg ruzie met mijn oom. Ik bespaar jullie alle woorden die er vielen, maar het waren geen woorden zoals sukkel, of oen.
Later die avond zouden mijn ouders , broers en ik uit eten gaan. Mijn broers zaten in de auto, en wij wouden ook naar de auto toe lopen, toen we achter ons geschreeuw hoorden. "Blijf staan ******, Ik schiet jullie kapot!" riep mijn oom, en ik zag hem met een geweer staan. Ik moest naar de auto gaan, en stil blijven zitten, van mijn ouders. Ik keek toe in de auto wat er allemaal gebeurde. Eén schot, en een vrouw die schreeuwde. Mijn moeder. Maar ze stond nog. De kogel vloog net langs haar hoofd, anders was ze dood geweest.

----------------------------
Hoi, ik hoop dat jullie het leuk vinden dat ik een waargebeurd verhaal post,
Het verhaal gaat over mij, mijn leven. Ik heb er best moeite mee om het te plaatsen, omdat mensen me er mee kunnen beledigen. Dit gaat nog allemaal over mijn verleden, maar zodra ik begin over mijn gedachten, heb je een ander lettertype. ik typ dan in deze vorm: Bla Bla Bla Bla
Dus zeg maar niet schuin en niet dik. Ook maak ik erboven duidelijk of het mijn verleden is of mijn gedachten.
Neem ook een kijkje op mijn andere verhaal, In Love With My Enemy
Dat boek gaat altijd voor, en daar plaats ik ook meer op aangezien dit wat moeilijker is om te schrijven.
Bye x