YİN&YANG

Yin&Yang Bölüm 1

Uyandım, yanımdaki çekmeceden sigaramı çıkarttım.

Sigarayı yaktıktan sonra, mutfağa gittim. Küçük bir evim vardı. Annem evlendikten sonra ayrı eve çıkmıştım. İzmir gibi büyük bir şehirde tek başıma yaşıyordum.

Dolaptan kahveyi çıkarttım, kattlea'a su koyup ısınmasını bekledim. Su ısınırken ekmek ve peynir çıkarttım tost makinasını ısıttım.

Bugün ilk iş günüm idi. Gerçi bir kitapçıda işe başlamıştım ama. Yürüyerek evime yaklaşık yarım kilometre olan kütüphaneye gittim. Hava sanki bulutlar birden, içlerindeki her şeyi dökecekmiş gibiydi. Gökyüzü griydi. Ve ben griyi severim. Kitapçıya girdim Toprağa selam verdim. Toprak benim patronum ve en yakın arkadaşımdı. Ne yaşasam ona çekinmeden anlatırdım.

''Günaydın Toprak'' dedim ılımlı bir sesle.

''Günaydın Yeşim'' Adımı da öğrendiniz sonunda. Devam etti; ''Yeni iş günün, heyecanlı mısın?''

''Açıkcası; pek heyecanlı değilim. Ama kitapların içinde saatler geçirmek, kulağa hoş geliyor Patron'' dedim gülerek. Toprakta patron kelimesini duyunca içten bir kahkaha attı. Çevremde bana sahte gülümsemeyen sayılı insanlardandı. Belki de sadece o vardı.

''Kahvaltı yaptınız mı güzel bayan?'' ''Evet evde bir şeyler atıştırdım. Sen?''

''Tahmin edeyim bol peynirli tost, Nescafe extra ve sigara?''

''Beni çok iyi tanıyorsun Toprak. Ve bu çok iyi hissettiriyor.'' Dedim içten bir gülümseme yollayarak.

''Biliyorum güzelim. Senin hakkında her şeyi. En ufak ayrıntısına kadar hemde.'' O da içten gülümsemelerinden birini gönderdi. Bugün ne kadar çok gülmüştüm böyle.

''Neyse güzellik, kahvaltı yapmaya gidelim mi? Ahmet abinin oraya?''

Ahmet abinin adını duyunca ağzım kulaklarıma vardı. Ahmet abiyi çok severim. Aslında babam yaşında adam bana öz kızıymışım gibi davranır. Babamdan göremediğim baba şevkatini gösteriyordu bana.

''Evet lütfen. Ama kitapevine kim bakacak?

''Ben genelde 12de açarım. Ve saat şuan 10. Hala vaktimiz var sanki?''

''Varmış'' Arabaya ilerdedik.

Yemeğimizi yemiş tıka basa doymuştuk. Çantamdan paketimi çıkardım ama tek sorun toprağın tuvalete gitmesi ve benim yanımda çakmak olmaması.

Yan masada oturan çocuğa doğru ilerledim elimde sigara dalıyla.

''Merhaba, çakmağınızı kullanabilir miyim?'' Yeşil gözleri bana döndü. Gözaltları kızarmış büyülü bakan gözlere kitlendim bi'an

Dalı elimden aldı, mentolünü patlattı ve yaktı. Ardından peş peşe 2-3 nefes çekip bana verdi

''Teşekkür ederim''

İlahi gibi gelen ses tonu ile; ''Önemli'' dedi. Ukala.

Toprak arkamdan geldi ''Neymiş önemli olan yeşim?''

''Bir şey yok. Çakmak istedim sadece.''

''Bende vardı''

''Gitmiştin''

''Neyse iç sigaranı gidelim''

Yanımda ki çocuğa dönüp tekrar teşekkür edecektim ki gözlerinin bileğimdeki dövmeye takılı olduğunu gördüm.

''Ne anlama geliyor'' diye bir soru yöneltti. ''Yin&Yang denge anlamına geliyor''

''Biliyordum cahilce yaptırdığın bir şey mi yoksa gerçekten anlamını biliyor musun onu merak ettim.

''Cahilce yapılan bir şey olmadığını öğrendin''

''Evet Yeşim, öğrendim.''

''Güzel''

Masaya geçip elimdeki neredeyse bitmiş sigaraya küfrettim. Çantamdan başka bir dal çıkarıp, yanan sigaranın közüyle tutuşturacaktım ki yanımda ki çocuk gelip sigaramı yaktı. Ve çakmağını benim elime tutuşturdu. Üstüde adı yazıyordu galiba. Sanırım öyle.

''Başkalarından çakmak istemeyin küçük hanım. Hele ki erkelerden'' diyip alaycı bir gülümseme attı. ''Sağol Demir'' dedim gülümserken. ''Sizinle tanışmak güzeldi hanımefendi'' dedi Demir olmayan şapkasını çıkartırken. Şuh bir kahkaha attım. Toprakta bizi izliyordu. Baya eğleniyordu anlaşılan. ''İyi günler güzel bayan'' derken gülümsüyordu. İçtendi. En güzeli de bu değil mi zaten? Karşınızdaki insanın siz onu tanımasanız bile içten gülümsemesi.

Sigaramı bitirdikten sonra Kitapevine geçtik. Allah'ım burası cidden mükemmeldi.

Kitapevine giren kişiyi görmemle olduğum yere çakılmam bir oldu. Gelen Güneş Korkmaz'dı. O kadın benim annemdi.

 SELAM! İlk bölüm. Aslında 2 gün önce atacaktım ama bir kaç düzenleme yapmam gerekti. Umarım beğenirsiniz. MUTLU YILLAR :*