When I Met You - n.h.

#1 Ruzie

Lora POV

"Mam, ik ben thuis!" roep ik en loop zeiknat de kamer binnen. Geen antwoord. "Mam?" roep ik weer. Geen Antwoord. Achja. Ik gooi mijn rugzak ergens in een hoekje en schud met mijn natte haren. Oeps... de grond is nu nat. Ik loop naar de keuken en pak een fles met cola, een beker en giet de cola in de beker. Terwijl ik kleine slokjes van mijn cola neem, kijk ik door het raam naar buiten. Het stormt buiten, wat ben ik blij dat ik net binnen ben. Ik hoor voetstappen op de trap en de keukendeur knalt open. "Ook goedemiddag" zeg ik. Mam mompelt wat en veegt haar haren uit haar bezwete gezicht. Ze pakt een glas en giet er snel cola in. Te snel. De cola gaat over de beker heen en valt op de grond. "Shitzooi!" roept mam boos. Ik grinnik en kijk hoe mam alles weg probeert te vegen met een doekje. "Waarom lach je nou" roept ze boos mijn kant op. "Sorry hoor!" zeg ik boos terug en drink mijn beker leeg. Ik loop naar de bank en start de tv. Mam komt naar mij toe lopen met mijn tas. "Kan je nou niet een keer die klotezooi opruimen?! Ik ben je slaafje niet!" Roept ze en gooit de tas naar mij toe. "Wtf?!" mompel ik in mezelf. Ik gooi de tas naast me neer en kijk verder. Mam zet haar handen op haar heupen en kijkt me boos aan. "Opruimen NU!" roept ze nog bozer. "Doe lekker zelf!" roep ik terug. Ze loopt naar me toe en trekt me omhoog. We beginnen elkaar uit te schelden en pakken elkaar stevig vast. "Wacht maar, dametje.." Roept ze boos en geeft me een klap. Ik zak op de grond maar herstel me snel. Ik spring op , duw mam weg en ren snel naar boven. Huppa, mijn veilige kamertje in! Ik draai de deur op slot en kijk in de spiegel. Mijn hele oog is rood en mijn hand bloed. Elke dag gaat het zo sinds mijn vader is overleden tijdens een ongeluk. Ik sta op, ruzie, school, gepest, thuis, ruzie, naar bed, huilen, en weer opnieuw. Ik kijk mijn kamer rond en blijf hangen bij de poster van OneDirection. Ik ben al meer dan 3 jaar fan en ze hebben me altijd geholpen door moeilijke situaties. Klinkt misschien raar maar het is waar. Niall is mijn favoriet, hij is schattig! Maar ik zal ze nooit ontmoeten... Misschien is het goed als ik wegloop? Of voor altijd wegga.. dan is iedereen blij. Ik pak een grote tas en stop daar een paar kledingstukken in. Broek, shirt ondergoed, lader en nog andere spulletjes. Ik kijk in de spiegel en strijk mijn haar glad. De tranen prikken in mijn ogen. Ik loop heel zachtjes de trap af met de tas. Ik leg de tas neer en kijk om het hoekje de kamer in. Mam ligt te slapen maar haar ogen zijn rood. "Ik hou van je" fluister ik en loop terug naar de gang. Ik pak de tas, trek mijn jas aan en doe de deur open. Ik sluip de deur uit en loop weg. Ver weg. Waarnaartoe? Geen idee... de regen stroomt maar ik loop verder... verder...

Heyy! Hoe vonden jullie het eerste hoofdstuk dat ik ooit heb gemaakt?
Whahaha volgens mij is het echt slecht! Nou.. zou ik verder gaan?