La carta:

139 9 6
                                        

Yo nunca creí en todas esas cosas de vivir felices para siempre y las almas gemelas, pero sé que puedes ser feliz; no necesariamente con alguien.
Pero..¿qué pensarían de mí si dijera que he podido conocer alguien que es un "ángel"?. Mi ángel.
Sé que tarde o temprano no podré comunicarme contigo, y debo admitir que te he tomado cariño, más del que crees. Me llena de tristeza no ir a alguna fiesta contigo y tus amigos o volver a escuchar tu risa, que a pesar de ser unos imbéciles...me caían bien.
Mi tiempo aquí es muy corto... ya no tengo mucho tiempo para escribirte esta carta, solo quiero que sepas que he aprendido a quererte y entenderte durante estos cuatro años.
Siempre te recordaré, se que esto puede ser imposible de creer para la gente, pero es verdad.
¿Recuerdas aquella vez que hablamos de lo que sucedería después de la muerte?
Pues...estoy muerta Santiago y no sé si sufrirás demasiado, no sé cómo sentirme al respecto uno nunca sabe lo que va a ocurrir.

No olvides siempre seguir adelante, conocerás a alguien mejor que yo. Tal vez yo no era la indicada y no lo sabías desde hace año y medio, pero a veces por no lastimar al otro decidimos no hacer nada o huir. El arrepentimiento es lo que más nos mata. Así que te pido que no desperdicies tu vida y arriésgate, quiere, ama, diviértete y vive como si mañana fuera el último día porque solo nos quedamos con los recuerdos.

Independientemente de cómo quieras seguir tu camino sabes que siempre habrá una parte de mi contigo.

Te quiero.
Con cariño Esmeralda.

 Con cariño Esmeralda

Ups! Ten obraz nie jest zgodny z naszymi wytycznymi. Aby kontynuować, spróbuj go usunąć lub użyć innego.



Yo no decidí morir. (REESCRIBIENDO)Opowiadania do pokochania. Odkryj je teraz