Avada Kedavra. {Harry potter Fanfiction}

1- Christmas meal.

We zitten met zn allen aan tafel in huize Malfoy. Uit de tafel verschijnt een grote sappige kalkoen. Ik heb geen zin daarin. De huiselfen hebben zo hun best gedaan maar ik he gewoon geen trek. Ik prik in mijn puddinkje. Er stroomt elke keer wat vruchtensap uit. Het lijkt bloed. Bloody puddy. Ik gniffel. Ik zit aan tafel met mijn vader. Crucius Felt. Hij heeft de naam van een spreuk, niks bijzonders. Aan mijn rechterkant zit Draco en daarnaast zijn vader. Draco, partner in crime. Dreamteam, worden wij genoemd. Over een paar weken moeten we weer naar Hogwarts. Nieuwe bruggers. Bah. Voor mijn neus schuift een sapje. Ook geen trek in. Ik kijk naar mijn vader die gulzig zit te eten. "Pap, mag ik van tafel?" Mijn vader verstijfde. Met een volle lepel voor zijn mond schoten zijn ogen naar Lucius Malfoy. Lucius knikte. Hij liet zijn lepel zakken en draaide zijn hoofd naar mij. Zijn gele ogen keken mij recht aan. Hij knikte en kneep liefelijk met zijn ogen. Al is mijn vader wat minder vriendelijk als wat mijn moeder was, was hij toch heel aardig voor een dooddoener. Ik stond op en knikte naar de mensen aantafel, ik stootte daarbij bijna een huis elf met hete soep aan. Ik trok een ongemakkelijk gezicht. Ik schoof mijn stoel aan en trippelde zacht naar de logeerkamer. Het is kerst, mama hoort hierbij te zijn. Jammer genoeg is ze er niet meer. Avada Kedavra, voldemorts stem. Ik zal het nooit vergeten. Ze deed niet aan de eisen. Ik snap nogsteeds niet waarom, zo liefelijk, warm mens. Ik wil hem wat aandoen. De avada kedavra achter in zijn strot stoppen. Bah.