"Çatışma"

115 13 10
                                        

Dükkanın kapısını kapattım.
Ceketimi üzerime geçirdim ve gecenin karanlığında, gökyüzünde parlayan yıldızları izleyerek bomboş sokaklarda yürümeye başladım.

Niye böyleydi niye hep hayat bana götüyle gülüyordu.

Allah kahretsin..!

İlk önce en değerli şeyimi, babamı bir trafik kazasında kaybettim hayatım boyunca baba sevgisine doyamadım benim babamla çok az bir anım var çünkü hayatımın çok kısa bir süresinde babamla birlikte olabildim..!

Oysa ki ne güzel severdi beni
Güzelim,meleğim diye...

Keşke hala yanımda olsaydın be baba keşke hala benim güzelim diye sevseydin o zaman belki bu yaşadıklarım o kadar da zor gelmezdi bu hayatta,belki sen olunca daha güçlü olurdum bu hayata karşı...

Annem babamın ölümden sonra kardeşim ve benimle ilgilenmek zorunda kaldı.

Çok zorluk çekti annem ben ne kadar da okulu bırakıp anneme yardım etmek istesemde o benim hep okumamı istedi ona en büyük yardımı okuyarak yapacağımı söyledi bende bu yüzden dişimi tırnağıma takıp çok çalışıp özel bir liseye burslu olarak girmeyi başardım.

Bundan dolayıda bu sene annem ve kardeşimden ayrılıp İstanbul'a gelmek zorunda kaldım.

Annem ve kardeşiminde benimle birlikte olmasını çok isterdim ama Antalya'da bir küçük bir cafemiz var annemin yıllardır emeğiyle açtığı...

Bende bu yüzden bu yabancı şehire çocukluk arkadaşım, tek dostum Eflin ile birlikte geldim...

Onun ailesinin maddi durumu biraz daha iyi bu yüzden o da burda benimle özel okulda okuyacak...

Yolda düşüncelere dalmış bir şekilde yürürken havaya şıkılan bir silah sesiyle düşüncelerimden ayrılıp içinde bulunduğum durumu farkettim...

Şuan tam bir silahlı çatışmanın içinde bulunuyorum.

Ben olayi kavramaya çalışırken kolumdan sert bir şekilde çekilip
Birden sürünmeye başladım.

Kafamı kaldırmamla bir meteor parçasıyla göz göze gelmem bir oldu.

Hakket ne kadar da daş lan o öle maşallah maşallah

Ne diom lan ben

Ben çocuğu seyre dalmışken çoçuk

Mal mal ne bakiosun koşsana dedi. Bende durumu yeni farkina varip kosmaya basladim. Gece gece aksiyona bak be...

Elindeki silahla bi yere doğru ateş etmişti ve bende silahı görmemle çığlık attım.

Kulağımı siktin be bağırma diye söylendi. Terbiyesiz.

Silahmıydı lan o diyince. Sırıttı. Sırıtmakta çok yakışıo vicdansızın oğluna...

Soluk soluğa kaldığımızda bir duvarın yanında durduk ve dinlenmeye başladık.

Kafamı kaldırdığım da meteorun beni süzdüğünü gördüm bu durumdan baya rahatsız oldum.

Sessizliği bozan o olmuştu.

Gece gece ne işin var senin sokakta manyak mısın sen kız başına napıyorsun dedi. Bende konuyu değiştirerek mafya falanmısın sen dedim. Bunu derken ciddiydim ama harbi korktum lan ciddi ciddi silah vardı vicsansızda.

Bir iki adım atıp duvarla arasına aldı beni. Kalbim horon çekmeye başlamıştı bile sıratarak ne o korktunmu dedi. Evet korkmuştum hemde çok.
Ama belli etmedim tabikide. Ne korkucam be diye söylendim
Biz konuşurken o dibimdeysi ve bu beni çok rahatsız ediyodu rahatsızca yerimde kıpırdandım ve onu biraz geri ittim. Gözüm arkadaki taksiye kaydı ve koşar adım o tarafa gittim. Arkamdan hey nereye diye bağırmasını kulak ardı ederek kendimi taksiye attım ve adresi söyledim.

Binanın önüne gelince kendimi taksiden dışarı attım ve binaya doğru yürümeye başladım. Arkamda duran araba sesiyle kafamı arkaya çevirdim.

Siyah bi arabaydı ve arabanının içinden demin ki çocuk çıktı.

Elinde benim telefonumj sallayarak bana doğru geliyordu.
Aissshhh allah kahretsin evet benim telefonumdu orda düşürmüş olmalıydım salak Asel.

Dibime kadar geldikten sonra telefonumu uzatarak düşürmüş al şunu dedi senin yüzünde burlara kadar gelmek zorunda kaldım dedi. Sana getir diyen olmadi getirmeseydin o zaman dedim. Arkasını dönüp arabasına ilerlerken teşekkür ederim die bağırdım.

Birşey demeden arabasına bindi ve gaza basıp uzaklaştı.

Ya duymadı ya da duymamazlıktan geldi. Her neyse çokta tın.

Bende binaya girdim ve asansörün gelmesini bekledim. Asansör gelince bindim ve tuşa basdım. Asansörün durunca çantamın içinde anahtarı bulabilmek için büyük savaşlar verdim ve sonunda zaferle sırıtarak anahtarı elime aldım.

Sessiz bir şekilde kapıyı açıp üst kata ilerledim.

Eflin çoktan uyumuştu bende odama girdim. Rahat pijama takımlarımı giyio kendimi yatağima attım.

Birden aklıma olanlar geldi.
Ne aksiyon yaşadım ama ya :D gece gece hele bir meteor parçasıyla... Telefonuma gelen mesaj sesiyle komidine uzanıp telefonumu elime aldım.

Gönderen:Araf

Hmmm... Pembe gecelik...
Güzelmiş...

Allah kahretsin tahmin ettiğim şey olamaz olmamalıydı.

Aiissshhh çok utanç vericiii.

Selam millet ilk bölümümle karşınızdayım yazım hatalarım varsa affetin. Çok hızla yazdım belki ilk bölüm sıkıcı olabilir ama ilerde daha güzel şeyler yazmayı planlıyorum.

Okur ve beni desteklerseniz çok mutlu olurum şimdiden teşekkür ederim.

Umarım beğenirsiniz.

& ARAF &Where stories live. Discover now