His Heart

Prologue

*Eris' pov*

*Riiiing*
*Riiiing*
"Bakit di siya sumasagot?" Pangatlong tawag ko na siguro to pero di parin siya sumasagot so i decided to just give up. Kung kailan napagdesisyonan ko ng magconfess. Tss.

Im Eris Mercado, 18 years old who's inlove with her childhood bestfriend. Sounds cliché huh? I just wish that he's also inlove with me like what mostly happen in movies, but who knows.

*Brrrrrrrrr*
I felt my phone vibrated in my hands so i look at it. I received a message from my bestfriend, Dylan.

"Oh bakit?"

i replied "May sasabihin kasi ako saka bakit di mo sinasagot? Ang snobber ah!"

After 30 seconds he replied, "Hindi naman sa ganon! haha. Why don't we just meet? Sa may coffee shop malapit sa inyo saka may sasabihin din ako :D"

Ano kayang sasabihin ng kolokoy na to? Magco-confess din ba siya sakin? Kinabahan ako bigla, teka *inhale* *exhale* may gusto rin kaya siya sakin? Napahawak ako bigla sa pisngi ko kasi feel ko uminit bigla. I shook my head, No. Don't raise your hopes up too much. Bulong ko sa sarili ko.

Teka anong oras pala? matanong nga.
Saktong pagtingin ko sa phone ko eh bigla tong nagvibrate. Message from dylan.

"Ngayon na ah! papunta na ako."

I replied "Aba't Agad Agad?! Teka magbibihis pa ko!"

After i click send nagmadali akong kumilos. Teka. Napatigil ako ng may marealize ako. Ba't ko kailangang magmadali? paki ko kung maghintay siya? Ugh! Naeexcite ako na kinakabahan.

***At the coffee shop***

pagdating ko sa coffee shop nakita ko agad siya don at bigla akong kinabahan. Sanay na ko sa ganito kasi tuwing nakikita ko siya laging akong kinakabahan na ewan. Matagal ko ng alam kung bakit ako ganito. At ngayon ko napagdesisyonan na aminin sa kanya yung nararamdaman ko. ayoko ng itago. Ang hirap kasi eh. Huminga muna ako ng malalim bago lumapit sa kanya.

"Oy!" sabi ko sabay tapik sa balikat niya.

"Oh! Ba't ngayon ka lang? Upo dali!". Bati niya pabalik.

"Bakit masyado bang maaga? Gusto mo balik ako maya?" sabi ko sabay irap sakanya.

"Napakataray talaga neto! dukutin ko mata mo dyan eh. Saka uso umupo pero ikaw bala kung gusto mong tumayo dyan hanggang mamaya"

Hinila ko ang upuan katapat niya at inikutan ko siya ng mata bago tuluyang naupo. Tinawanan niya lang ako sa ginawa kong pagtaray sa kanya. Sanay na kami sa bawat isa. Sanay na siya sa pagtataray ko sakanya. Kaya nga tinatawanan niya lang ako. Sanay na rin ako sa pagiging mapangasar niya-na isa sa dahilan kung ba't ako na-fall sa lokong to -___-

"So anong sasabihin mo?" panimula ko

"Teka, excited much? order muna tayo.
oh! Iikutan nanaman ako ng mata niyan" he said pointing at me. I roll my eyes at him and laugh. He knows me that much. Well, we've known each other since we were kids.

Umorder na kami ng tig-isang coffee. At habang naghihintay kami. He asked,"So, ano yung sasabihin mo?"

nagulat ako sa tanong niya at kinabahan ako bigla. Teka, pano ba to. Nagpalinga linga ako para hanapin yung waiter. Tss. Ba't ang tagal ng order namin. Napabalik yung tingin ko kay dylan at bumilis ang tibok ng puso ko ng makita kong nakatingin siya sakin. Wala ng urungan to saka kanina ko pa naman napagdesisyonan na aminin to. Huminga ako ng malalim bago sabihing,"i love you".

Halos bulong yung pagkakasabi ko pero sana narinig niya kasi ayoko ng ulitin pa.

Napatingin ako sakanya ng bigla siyang tumawa ng napakalakas. Pinagtitinginan na tuloy kami dito.