BERBAT TATİL

BÖLÜM 2

Sabah saat sekiz.Saatin o gıcık edici sesi susmamakta direniyor,alarm sürekli çalıyor"biiiip,biiiip". Başım zonkluyo,ne bu saatin sesi nede bu baş ağrısı bitecek gibi değil.Kalkmaya karar veriyorum,gözlerimi ovuşturarak açıyorum."AMAN TANRIM" ev çok dağınık,dağınıklığa bakılırsa evde savaş çıkmış.Ben koşarak takvime bakmaya giderken,sesimden Melanie,Jeneviev ve Clara uyandılar.Ben tekrar içeri girdim ve bir "ohh"çektim.Mel"noluyo...offf...başım çok ağrıyo" Jene "lanet olsun ne oldu bize"Lara hiçbir şey söylemeden ağzını tutarak odadan çıktı.Bir süre sonra tekrar içeri girdi ve halinden de anlaşılıyordu ki epeyce kusmuştu.Hepimiz oturmuş neler olduğunu hatırlamaya çalışıyorduk.Ben konuşmaya başladım"kahretsin hiçbir şey hatırlayamıyorum.üstelik sadece dün akşamı değil son bir ay aklımdan silinmiş hiçbir şey hatırlayamıyorum." Jene "bende sadece Ludmilla'nın gelip bütün planlarımızı iptal edip ona takılmamızı istediğini ve çok eğleneceğimizi söylediğini hatırlıyorum." Lara "evet o nerede,ben dün akşam beraber gece kulübüne girdiğimizi hatırlıyorum." Melanie "biz gece kulübüne mi gittik ? AMAN TANRIM inanmıyorum,tanrı bizi affetsin." "hiçbir şeyi hatırlayamadığımıza göre alkol de almış olmalıyız." Melanie"ne...ya...ya...yani...şey AMAN-".Jene"kapa çeneni Mel şuan senin yakınmalarınla uğraşamayız." "tmm kızlar" o sırada kapı çalındı.Hepimiz birbirimize baktık. Ben kapıya doğru ilerledim,yavaşça kapıyı açtım."Merhaba bayan Ambelyn Volvrine (Volvrayn evet soy adım buydu.Okunuşu wolverine'a çok benziyor fakat tamamen farklı.) Arkadaşınız bayan Jeneviev Johnson 'ın yanınızda olabileceğini ya da nerede olabileceğini bildiğinizi düşündük."Gelen polisti ama neden Jene 'yı arıyorlardı ki.Keni kendime düşünürken bana bir soru sorulduğunu hatırladım ve aniden kendimi toparlayıp cevapladım."E...e...evet burda,Jeneee" Neden kekelediğimi bilmiyorum ama içimde çok kötü bir his vardı.Yani bizim hiç bir şey hatırlamamamız polislerin aniden gelip Jene'yı sorması,bilemiyorum.Ama yinede içimde kötü bir his vardı.Ben yine "kendi kendime düşünürken" Jene'nın kapıya yaklaştığını gördüm ve onu buraya çağırdığımı hatırladım.Kafamın bu kadar çok dağılmasının sebebi muhtemelen akşam çok alkol aldığımıza işaretti. Jene"ne oldu Amber?" "ş...ş...şey bu beyefendiler seni soruyor."Ahh yine yapmıştım neden kekeliyordum ki? Beni kekeme sanacaklardı. Jene şaşkınlık içinde "buyurun ne istiyordunuz"dedi.Diğerine nazaran daha uzun boylu olan polis "hakkınızda tutuklama emri var " dedi.İçeride sesi duyan Clarabell ve Melanie bir hızla kapıya yaklaştılar. Clarabell "onu neden tutukluyorsunuz."dedi.Ve ardından Melanie " evet o hiç bir şey yapmadı."dedi.Ben büyük bir soğukkanlılıkla "sakin olun kızlar,bekleyelim neler olacağını ya da neler olduğunu görelim." Bu kadar soğukkanlı konuşmama kızlarda bende şaşırmıştım.Aslında hiçte sakin değildim ama öyle görünmeye çalışıyordum çünkü hepimiz bu kadar telaşlı davranırsak hiç bir şey anlayamaz ve çözemezdik. Jene tıpkı düşüncelerimi okumuş gibi bana hak verdi ve "o haklı kızlar sakin olmalıyız " dedi ve polise zorluk çıkarmadan bileklerini uzattı.