Neden Ben

2

Sabah kalktım. Elimi yüzümü yıkayıp üzerimi değiştirdim. Yemek için kendime buzdolabından bişeyler alıp yedim. Sonra makyajımı yapıp saçlarımı düzleştirdim. Üzerime dar bir pantolonla bir tişört giydim. En yakın arkadaşım Merve ile biraz dolaşacaktık. Odamdan çıkıp su içmek için mutfağa gittiğimde annem ve babam da oradaydı.
- Kızım seninle biraz konuşmalıyız. Dedi gergin bir sesle annem
- Peki ama biraz acele edin Merve ' yle buluşacağız.
- Kızım biz bi karar verdik ve İstanbul ' A taşıyacağız.
Ne dedi bunlar şimdi. İstanbul'a taşınmakta nereden çıkmıştı. Ben hiçbir yere gitmek istemiyordum. Burada yaşamak istiyordum.
- Ne?
- Kızım babanın tahini İstanbul'a çıktı ve acilen gitmemiz gerek.
- Bunu planlarken bana sordunuz mu?
- Hayır.
Aaaa bak bide hayır diyor. Ne yani benim düşüncelerim hiçte önemli değilmiydi?
- Benim düşüncelerimin bi önemi yok yani?
- Ama kızım...
sözünü yarıda kesip odama doğru koştum. Kapımı kilitleyip, yorganın altına girdim. Ağlamaya başlamıştım. Akşama kadar odamdan çıkmamıştım. Ağlamaktan yüzlerim şişmişti. Benim düşüncelerimin hiç bir önemi yoktu onların gözünde. Oysa ben arkadaşlarımdan ayrılmak istemiyordum. En sonunda uykum gelmişti ve uykuya dalmıştım.