*Libby's POV*
Naglalakad-lakad ako ng pabalik-balik sa pinto, awaiting his arrival. I twirled my hair around my finger nervously.
Paano kung malaman ni Ninong Ramon ang nangyari? Magagalit kaya siya sakin?
At kaanu-ano niya si Daniel?
Paikot-ikot pa rin ako sa tapat ng pinto with multiple thoughts running through my head nang magsalita si Superstar.
"Pwede ba tigilan mo na yang paikot-ikot mo diyan?! Nahihilo ako sayo ehh!"
I stopped and faced him. "Ahh, sorry." i replied.
Ginawa niya na naman yung ginagawa niya kanina pa, looking into my eyes and my finger intertwined with my hair.
Pagtingin ko sa kanya, bigla niya na lang iniwas ang tingin niya.
"A-ahh, it's okay." sabi naman niya.
I furrowed my eyebrows. Anong nangyayari sa kanya?
I was interrupted with my thoughts nang tumunog ang doorbell.
Umikil ang bakal ng gate and it revealed a man in his fifties, medyo paputi na ang buhok, nakasuot ng three-piece suit and smiling.
"Ninong Ramon." "Tito Ramon." sabay naming sabi ni Daniel.
I turned to him but he only looked away. I shrugged and walked up to Ninong.
I hugged him and smiled. "Ninong Ramon! How are you?"
He smiled. "Ikaw ang dapat kong tanungin niyan, Alivia. It's been a while. Bakit ka nga ba napabalik dito sa Pilipinas?"
YOU ARE READING
The missing piece of him. (A KathNiel FanFic)
Fanfiction"You don't know what real pain feels like. Hindi mo ako naiintindihan, you never could and you never will!." "I-i don't know what real pain feels like?!. Out of all people na masasabihan mo niyang pesteng linyang yan, ako pa ha. AKO PA! Nakaramdam k...
