A/n: may internet ako kaya nilulubos ko na habang hindi pa busy hahahaXD
Cassandra POV**
Buti nalang talaga understanding mga TRUE FRIENDS ko ^____^V
I love them talaga super! And to think na kaya sila nasa school ko ay para bantayan at samahan ako.
They're very nice.
nandito na ako sa loading area. yung hintayan ng sasakyan? sobrang init nga eh. Alam kong mayaman kami. Pero di naman porket mayaman kami di ako marunong magcommute. Sana'y na ako. Wag nga lang sa taxi.
Sabi kasi nila mom naaksidente daw ako dati kasama si lola. Dahil doon, namatay ang lola ko at hanggang ngayon ay sinisisi ko ang sarili ko.
Bakit di ko siya nagawang iligtas? Bakit nya kailangan ibuwis ang buhay niya para sa akin? At ano nga ba talaga ang nangyari?
nagkaroon daw ako nun ng Amnesia and Im only 10 yrs. old then. Ngayon 16 na ako, 6 yrs. na pala ang nakakalipas.
Pero hanggang ngayon ayoko parin sumakay ng taxi.
//////////
BAHAY.
"may tao?" nakita ko kasing may sandals sa labas ng pintuan namin. Kanino kaya 'to? di naman ganito ang sandals ni mom o kaya ni mommy'
binuksan ko ang pinto.
At bumungad sa akin si -- ano nga ulit pangalan nito?
"Sa lahat ng kilala kong maid ikaw ang pa importante." umpisa niya.
"sa lahat ng bisitang kilala ko ikaw ang SUPER DUPER FEEL AT HOME!>.< bahay mo? bahay mo?" sabi ko. Pano ba naman kasi prenteng nakaupo siya sa kama. yakap ang unan ko at hawak ang remote nakadekwatro pa !!
pero siyempre di yan ang lumabas sa bibig ko.
"sorry po." ang bait ko naman masyado.
"daniel went out to buy food at kaya ako nagpaiwan dito para makausap ka !"
?o.o
"po?"
"DONT.EVER.TRY.TO.SEDUCE.DANIEL.GOT.IT?"
O.O
(_ _) napayuko ako. Di ko alam na nangingilid na pala ang mga luha sa mata ko.
"opo." yun lang ang nasabi ko saka ako umalis papuntang kwarto ko.
seduce daniel? never kong naisip yan. Kahit ako ang asawa niya.
Hindi ko alam kung bakit bigla-bigla nalang ako umiiyak these past days. Nakakaloka aah! Para rin kasing dinadaanan ng ten wheeler truck ang dibdib ko kaya di ako makahinga. Ano ba talaga ang papel ko dito?
Bumaba na ako agad sa sala nang matapos akong magbihis. At thank god umalis na ang bisita ng amo ko.
"Kanina ka pa?" Tanong niya agad.
"Kararating lang po." Di ko alam kung bakit ganito ang approached ko sa kanya. Bakit ba parang nahihiya na ako na nandito sa bahay. eh kung tutuusin bahay ko rin naman to diba?
"Ahm, si-- Daniel, Bukas na namin gagawin ng kaklase ko yung Project namin sa music. Pasahan na kasi next week." Paalam ko sa kanya. Pero naisip ko. Bakit ba kailangan ko pa magpaalam eh siya nga di niya sinasabi sa akin na pupunta dito yung girlfriend niya.
"Di ba sabi ko hindi pwede lalo na't lalaki ang kaklase mo! " Galit agad na tugon niya. Pero di ko iyon pinansin.
Dumiretso na ako sa kusina at nagluto. Pagkatapos ay hinahinan ko na siya saka dumiretso sa kwarto.
"Di ka ba kakain?" tanong niya sa akin na akala mo naman ay may katiting na pag-aalala.
"Salamat nalang. Nawalan na kasi ako nang gana kanina pa." Pabalang kong sagot.
"Dahil ba ito sa kaklase mo? Sinabi ko na--"
"Oo lalaki si joshua. Bakit babae din naman ang GF mo aah! don't you think it's so unfair ? You could bring your girlfriend here but not my friend???"
"Pano kung malaman niya kasal tayo?"
"Do you considered me as your wife?" Ewan ko kung pano ako naglakas loob na tanungin yun. Parang bigla akong naging mature dahil dun.
But he just remained silent.
"I take that answer as a no." Sabi ko at sinubukang umalis. Pero tinawag niya ang pangalan ko.
"CASSANDRA!!!"
"Don't worry, Your secret is a secret. And still a secret. sasabihin ko nalang na nakikitira lang ako dito o di kaya katulong ako kung sakaling makita ka niya." Sabi ko at tuluyang umalis. Tinatawag niya parin ako pero di na ako lumingon.
ansakit. Ansakit lang nang nangyari. Bakit parang lahat nalang sa akin bawal? Kaya lang naman pupunta dito si Joshua ay para sa project namin.
Eh yung girlfriend nga nya pag-andito naglalandian sila eeh!
Life is so Unfair. yan ang napatunayan ko.
Pero i think "LOVE IS SO UNFAIR" is better. Because i think, I'm already fallen. that's why im hurt
