BIR ÇATLAĞIN GÜNLÜGÜ

ARTIK ÇOK BIKTIM....

Bazı insanlar kaderini yaşamak isterler bazilari ise kaderine boyun egerler bende kaderine bpyun eğmek istemiyorum anı yaşamak..... Hep bunu söylerim kendime "zaten ben de şans olsa ablam olurdu "diye. Bilmiyorum artık kaderime boyun mu egeyim. Bu bana yakışır mı ¿Aşk mı bırakayım sevmekten mi utanayim. Kaçıp gitmek istiyorum. Ama ayaklarım götürmüyor. Gitmek istesem bile gidemiyorum. Bu dünyadan korkarak yaşamaktan BIKTIM. Bu dünyanın içindeki insanların hepsi değersiz sadece en dust de olanı olmaya çalışıyorlar. Hiç bir şeyin değerini bilmiyorlar.