Wat nu?! Deel 3

33.

(Vanuit Maud)

Dat weekend was ik bij Lotte. Het klonk misschien gek, maar ze was in een paar weken heel volwassen geworden. Ze was weer bezig met haar studie en ze deed er alles aan op zich zo goed mogelijk voor te bereiden op het kindje. J kon nu ook zien dat ze zwanger was. "Weet je nog dat we vroeger naar dat K3 keken hier?" Zei Lotte ineens. Ik lachte en zei:"ja, geweldig." Lotte lachte ook en zei:"ja, we waren echt die-hard fans." Ik zei:"ja, o mijn god. Dat was mijn grote droom." Lotte zuchtte en zei:"ik wou dat alles weer was zoals toen." Ik zei:"ja..." We keken elkaar aan en dachten hetzelfde. Daar zaten we dan. De een met een eetstoornis en de ander veel te jong zwanger. "Hoe hebben we dit in godsnaam voor elkaar gekregen Maud?" Zei Lotte. Ik haalde mijn schouders op en zei:"ik heb geen idee." Er liep een traan over Lottes wang en ik veegde inmiddels ook de tranen van mijn wangen. "En nu zitten we hier samen te janken." Zei Lotte. Ik lachte door mijn tranen heen en zei:"kom hier." Ik gaf Lotte een knuffel en zei:"ik hou van je." "En ik van jou." Zei Lotte.

(Vanuit Ilse)

Gelukkig waren de reacties meegevallen. Ik had me dus weer druk gemaakt om niks. Het verhaal was nu bijna een week bekend en ik was voor het eerst een dag vrolijk zwanger. "Hey liefje!" Zei ik toen ik thuis kwam na een dag in de studio. Bart kwam met Josefine op zijn arm aanlopen en zei:"wat klink je vrolijk schat." "Goed he!" Zei ik. Bart knikte lachend en gaf me een kus. "Mama!" Riep Josefine en ze strekte haar armpjes uit. Ik nam haar van Bart over en gaf haar een kus. "Ben je nog misselijk?" Zei Bart. Ik schudde mijn hoofd en zei:"nu niet. Zal morgenochtend wel weer komen." Dat had ik fout, want die avond voelde ik me weer doodziek. Ik moest nog steeds wennen aan het feit dat de klachten ook twee keer zo erg waren omdat ik een tweeling kreeg. Ik zat tegen Bart aan op de bank en voelde me voor het eerst sinds een lange tijd weer echt gelukkig. Ook al was ik misselijk, het maakte me niks uit. Bart streelde door mijn haar en ik keek hem aan. "Ik hou van je." Zei ik met een glimlach. Bart glimlachte en zei:"ik hou ook van jou schat."

(Vanuit Maud)

"Waar is mama?" Vroeg ik toen ik die avond thuiskwam. Martijn zat met Quinten op de bank en zei:"bij oma." Ik knikte en zei:"oke." "Hoe was het bij Lotte?" Vroeg Martijn. Ik deed even kort verslag van de dag en even later zei Martijn:"heb je gegeten?" Ik knikte en zei:"geloof me." Martijn zei:"dat doe ik." Ik glimlachte en zei:"mooi." Martijn pakte mijn arm en zei:"laat eens zien?" Ik schoof mijn mouw omhoog en Martijn keek naar de krassen, die zo goed als genezen waren. "Het ziet er al veel beter uit." Zei hij. Ik knikte en zei:"ik wil ze niet." Martijn glimlachte en zei:"jij spoort ook niet he." Ik lachte en zei:"jaja, ik weet het. Ik heb het zelf veroorzaakt maar ik wil het niet." "En nu wil ik eten." Zei Martijn. Eventjes klopte mijn hart in mijn keel, maar al snel daarna snapte ik niet waarom ik zou gaan panieken. Ik kon dit.

COMMENTS?
TIPS?