"กริ๊งๆๆๆๆๆ"เสียวโทรศัพท์
ดังขึ้น
ฉันตื่นอย่างขี้เกียจและได้กด
รับโทรศัพท์ จึงได้รู้ความจริง
ว่าบริษัทกำลังจะเจ๊ง
ฉันจึงรีบทำธุระให้เสร็จแล้วไปที่บริษัทของพ่อทันที
ไปถึงพ่อก็ประชุมกับขณะกรรมการในการแก้ปัญหากับธุระกิจว่าจะทำยังไงต่อไป
ฉันเลยต้องรอจนกว่าพ่อจะออกมาจากห้องประชุม ฉันเลยไปนั่งกินกาแฟอยู่ที่ห้องรับแขก แต่ในห้องก็มีแขกไม่กี่คนซึ่งรวมถึงฉันด้วย แต่มีแขกที่เสียมารยาทคนหนึ่งที่ฉันหมดความอดทน
ฉันเลยพูดกับเขาว่า"คุณค่ะที่นี้ห้องนับแขกน่ะค่ะ ไม่ใช่ผับที่จะทำอะไรกันก็ได้โดยไม่สนใจใครคนอื่นเค้าน่ะ"
และเขาก็ทำท่าทางเหมือนไม่พอใจในสิ่งที่ฉันพูดกับเค้า
แต่เค้าก็พูดตอบมาว่า"ถ้าคุณไม่อยากดูก็ไม่ต้องมาสนใจว่าใครเค้าจะทำอะไรกัน"
ฉันเตือนคุณด้วยความหวังดีค่ะเพราะคุณกำลังจะทำให้ที่นี้แปดเปื้อนเพราะพฤติกรรมแบบนี้
"นี้คุณหนูหน้าจืดผมแค่ป้อนกาแฟกับเช็ดปากแฟนผมคุณเกี่ยวอะไรด้วยหรือคุณอิจฉาแฟนผมที่ไม่มีใครทำอะไรให้คุณแบบนี้บาง"
"เสียใจค่ะคุณปากหมาที่ฉันไม่ได้อิจฉาแฟนคุณสักนิกเดียวแต่กับน่าขยะแขยงที่สุด"
"พอได้แล้วสองคน"เสียงคุณพ่อของฉันสั่งให้เลิกเถียงกัน
"อ่าวรามนี้เอง เป็นหนุ่มขึ้นเยอะเลย"คุณพ่อพูด
"คุณพ่อรู้จักผู้ชายคนที่เสียมารยาทคนนี้ด้วยหรอค่ะ"ฉันตกใจ
"ลูกนี้รามลูกของเพื่อนพ่อเอง ส่วนรามนี้รินลูกของลุงเอง"คุณพ่อพูดจนฉันจะเป็นลมที่คุณพ่อรู้จักกับคนอย่างนี้
พอดีว่าพ่อจะมีข่าวดีกับสองคนว่าลูกสองคนจะต้องแต่งงานกันเพราะเรื่องธุระด้วยและเรื่องสันญาที่พ่อทำกับพ่อของรามคือตอนที่ลูกสองคนยังเล็กอยู่พ่อได้ปรึกษากันว่าอยากจะให้ครอบครัวสองครอบครัวเป็นครอบครัวเดียวกันเลยได้ทำใบสันญาว่าถ้าลูกสองคนโตหรือพร้อมเมื่อไรจะจัดงานแต่งงาน
ฉันถึงกับอยากจะบ้าตาย"คุณพ่อค่ะหนูไม่แต่งน่ะค่ะหนูยังไม่พร้อม"
อ่าวรามว่าไงจะเอายังไง
"สำหรับผมจะเอายังไงก็ได้ผมไม่ขัดอยู่แล้วแต่น้องรินเค้าจะแต่งไม่แต่งก็แล้วแต่น่ะครับ"
"คุณพ่อค่ะรินไม่แต่งน่ะคะโดยเฉพาะแต่งกับเค้า"ฉันพูด
"ทำไมล่ะรินลูกพ่อ"พ่อพูด
"ก็เค้าทั้งหน้ารังเกียจรินไม่ชอบเค้าค่ะ"ฉันพูด
"ทำเพื่อพ่อหรือทำเพื่อบริษัทได้ไหม"พ่อพูด
"น่ะ น่ะลูกพ่อคนเก่งง"พ่อพูด
"คุณพ่อครับผมว่าน้องรินเค้าคงไม่กล้าพอ"ผมพูด
"ที่ไหนเล่ารินจะแต่งค่ะ"ฉันเผอรักปากไปแล้วทำไงดี
"งั้นโอเคผมจะจัดให้งานแต่งงานของเราให้เร็วที่สุด"ผทพูดพร้อมยิ้มไปด้วย
"ผู้ชายคนนี้เจ้าเล่ห์จริงๆจะทำยังไงดี"ฉันนึก
"น้องรินครับงั้นเราไปคุยกันเรื่องงานแต่งงานที่อื่นกันเถอะครับ"ผมพูด
"อือแต่แฟนคุณจะไม่เป็นไรหรอค่ะ"ฉันพูด
"ไม่เป็นไรผมไม่ได้เป็นแฟนเค้าหรอก"ผมพูด
"แต่ฉันไม่อยากให้พวกคุณผิดใจกันและเมื่อกี้ของถอนคำพูดได้ไหมม"ฉันพูด
"ไม่ได้ พูดคำไหนต้องทำคำนั้นหรือว่าคุณไม่แน่จึง"ผมพูด
"ก็ได้ฉันจะทำตามสันญาที่ให้ไว้และคำพูดที่พูดด้วย แต่คุณต้องทำตามกฏที่ฉันกำหนดให้แต่ถ้าคุณไม่ทำตามกำหนดที่ว่านี้ฉันจะหย่าทันที ตกลงไหม"ฉันพูด
"งั้นเราไปพูกถึงเรื่องกฏที่คุณจัทำข้อตกลงกัน"ผมพูด
และเราก็เดินไปนอกห้องมีรถมารับที่หร้าบริษัท
"คุณรามฉันจะคุยที่นี้ฉันไม่ำปที่อื่นน่ะ"ฉันพูด
"รีบๆขึ้นรถเร็วๆคุยที่นี้มันไม่สะดวก"ผมพูด
"ก็ได้ถึงว่าฉันจะทำตามคุณ แต่ต่อไปคุณต้องทำตามกฏที่ฉันจะบอกถึงข้อตกลงนี้"ฉันพูด
ถึงสถานที่ฉันจะเริ่มพูดถึงข้อตกลงต่อไปนี้คือ
1.ถ้าเราแต่งงานกันเราจะไม่เข้าห้องหอ
2.คุณห้ามแตะเนิ้อต้องตัวฉันเด็ดขาด
3.เราจะไม่นอนห้องเดียวกัน
4.ห้ามมายุ่งเรื่องส่วนตัวของฉัน
แค่4ข้อถ้าคุณทำไม่ได้ก็ถือว่าจะไม่มีงานแต่งงานของเราเกิดขึ้น
"ก็ได้ถึงว่าผมจะทำตามอย่างที่คุณะูดแต่เรื่องที่จะไม่เข้าห้องหอเนี้ยมันทำไม่ได้เพราะมันเป็นประเพณี"ผมอ้าง
"งั้นเราจะแต่งหลอกๆว่าเราเข้าห้องหอหรือไม่ก็แบ่งห้องหอเป็นสองส่วนแล้วห้ามข้ามเขตมาเด็ดขาดเขตใครเขตมัน"ฉันพูด
"จบการสนทนาแล้วฉันก็จะกลับเเล้วนะ"ฉันขี้เกียรพูดแล้ว
"เดี๋ยวผมไปส่ง"ผมพูด
"ไม่เป็นไรฉันเรียกคนขับรถมารออยู่ที่หน้าร้านแล้ว"ฉันอ้าง
พรุ่งนี้ผมจะไปหาตอนเช้านะ เพราะจะได้รับไปเลือกชุดแต่งงานแหวนของต่างๆ...อีกมากมาย
"แล้วแต่ค่ะ"ฉันพูดส่งๆไป
กละบไปฉันก็อาบน้ำและก็นอนหลับ!!
