"Everlasting Journey Together"

Part 4 - "PICTURE, PICTURE" Habit-Forming

... isn't great to take a picture? Lalo na pag kasama mo yung taong o yung mga taong mahahalaga sayo. Yung mga taong ini idolo mo. Yung mga taong once mo lang makasalamuha pero nagkaroon ng significance sa buhay mo. Lalo yung tipong magpapapicture ka sa pangarap mo o yung sinasabi nating "CRUSH MO". Hahaha! Dba? tapos yung mga tipong magseselfie ka pa sa kanila. Hahahaha! Tapos alam mo yung feeling na nakaka 2,196,130 (papa OA lang) shots ka pero yung tipong mapipili mo lang ea Dalawa. HAHAHA!!! JUSMIYO! Tas minsan pa nagiging human monopad ka just to pictures the pack o yung tipong kasama yung mga "with the squads". Tapos minsan pa nagkakaroon tayo ng time na mag eenjoy na tayo ng sobra sobra sa pictures na ginagawa at tinitake naten just like nung mga photographers. Sabi nga naman ng iba. Nakakapag relief daw ng stress ang pagtitake ng pictures at nakakapag pagaan daw ng loob yung mga ganun. Well taking pictures is maraming pwede ipahiwatig depende sa sight na kinukunan, sa taong gusto mong makuhanan at sa mga sceneries na gusto mo pang makita. Well here is one of the question na nag trigger saken why most of us love to take pictures.

* baket kaya nakakahiligan ng ibang taong kumuha ng mga pictures ng mga sceneries and other ramdom places? Maihahalintulad kaya nila ito sa buhay ng iba pang tao o kung sa anong pinag dadaanan nila?

- napaka ganda nga naman sa paningin tignan ang mga kapaligiran, lalo na pagmalinis at mararamdaman mo yung sinasabi nilang katahimikan. Minsan din naman yung mga magaganda sa paningin ng mga mata natin na nag cacatch ng atensyon ea napaka sarap picturan. Yung mga halaman dyan sa tabi, yung mga bagay nakikita mo sa daan. Dba? Nakaka tuwa lang naman talagang isipin na kahet papaano ee na aapreciate ng mga tao ang likha ng ating panginoon. Maliit man yano malaki. Minsan pa nga ea yung mga pictures nakukuhanan naten o nakukuhanan tayo ang nagkakaroon ng significance sa buhay buhay ng ibang tao. Gaya na lamang ng bulaklak. Maihahalintulad naten sya sa isang maganda pagbunga. Katulad nalang ng kasibihan na "like father, like son". Gets mo ba? O diba kaya naman "kung ano ang bunga ayun ang aanihin" napaka laking bagay kung ating napapansin ang naitutulong sa atin ng ating kapaligiran. Minsan din naman sa mga ramdom place na nakikita naten like "kalsadang mahaba". Na kung minsan akala naten o nagpapahiwatig sa atin na malayo pa ang ating lalakbayin o tatahakin. Dba may mga ganon? It is up to us kung paano naten titignan o i didifferentiate yung mga bagay bagay na nakikita naten. Kase tayo ang gumagawa ng sariling meaning at sarili nating perception sa isang bagay na nakikita at na cacapture naten. Maybe it is cause may mga bagay tayong pinag dadaanan o may mga bagay na minsan nasasaktan tayo. Madaming pwede i potray ang mga pictures na nakikita naten. Ang mga ito ay minsan sumisimbolo o mga bagay na nagpapakita ng kahulugan ng buhay na meron tayo. We should have to know kung ano ba talaga yung mga bagay na yun. Kung ano ba talagang maaaring maitulong sa atin ng bagay na yun o nais ipahiwatig sa atin ng mga yun. Basta alam ko lang. Pictures can create so much memories na maari nating balikan. Maari nating puntahan kung saan o kung kelan kailangan. At maari nating enjoyin sa mga sandaling namimiss naten yung isang bagay o taong asa paligid naten. Yung mga moments na masasaya kayo at yung moments na alam mo sa sarili mong enjoy syang kasama mo sya kase we can never tell kung kelan sila mawawala at dadating. Kung kelan kayo hanggang ganon at kung kelan kayo magsasawa sa ganon. Anggulo dba? Well ganyan talaga. Ganyan na gayan talaga. So for me "pictures is the most precious gem na pwedeng itago, pwedeng balikan at pwedeng mahalin at halungkatin kung kelan mo kailangan."