İNTİKAM OYUNU

-1-

Merhaba arkadaşlar. Bu kitabı yeni yazmaya başladığım için hala olaylar kafamda değişiyor. İlk bölüm biraz kısa oldu, farkındayım. Fakat her şeyin damak tadında bitmesinden yanayım. Her şeyi 1. bölüme sıkıştırmak istemedim. Bölümlerin güzel ve meraklandırıcı bitmesini istiyorum. Okuduktan sonra düşüncelerinizi benimle paylaşırsanız mutlu olurum. Her şeye rağmen teşekkür ederim, seviliyorsunuz...:*

İnsanlar belirli bir zamandan sonra kendilerini tutamaz ve patlarlar. Düşünceleri, hareketlerinden bağımsız hareket ettiği için sonrasında pişmanlık duygusuna kapılırlar.

İşte ben de aynen böyleyim. Yaşadıklarımı insanlara patlayarak unutmaya çalışanım. Tek fark ; ben yaptığım hiçbir şeyden pişman olmam.

Pişmanlık zayıflıktır benim için, gereksiz ve telafi edilmesi neredeyse imkansız. Pişman olmak insana hiçbir şey katmaz. Şu ana kadar yaptığım bazı hatalardan pişman olmadım . Deneyimim olarak gördüm. Deneyimler insanı her geçen gün daha da olgunlaştırır düşüncesi temel kurallarım arasındadır.

Daha fazla konuya girmeden size kendimi tanıtayım.

Ben Arya. Arya Aydan. 19 yaşında , hiç arkadaşı olmadan , ölürken yaşan kız. Ailem ben 14 yaşındayken gözümün önünde öldürüldü. Bu yüzden psikolojim tahmin edebileceğinizden daha berbat bir şekilde. Size kendim hakkında bir tek dış görünüşümden bahsedebilirim. Kişilik olarak ben de bilmiyorum nasıl biri olduğumu. Dıştan davranışlarımın nasıl izler bıraktığını biliyorum bir tek. 'Asi, bu ne biçim bir kız, terbiye bilmez misin, anan baban yok mu, saygısız...' vb. Bir çok söz duymuştum. Belki de haklılardı.

Dış görünüşüme gelirsek fiziğim iyiydi. Karamel-sarı saçlarım kahverengi gözlerim vardı. Çok da dikkat çeken güzelliğim olmasa da yine de iyiydim bence.

Üniversiteye geçince okulu bıraktım. Okan bana evde eğitim veriyordu.
Okan'a gelmişken. Okan Sayer. Hayatımı önce düzene sokup sonra boka çeviren adam.

Küçükken ailem gözümün önünde öldürüldüğünde Okan kurtarmıştı beni. Ölme sırası bana geldiğinde o tutundurmuştu beni hayata.
Önceden Ankara da mutlu yasarken bu olaydan sonra Okan beni İzmir'e getirmişti. Aslında gerçek ismim Azra. Azra Gün. Fakat Okan ismimi ve soy ismimi değiştirerek bana yepyeni bir hayat vermişti.
Onun da ailesi olmadığı için bende aramıştı o sevgi denen şeyi.
Okan'a olan borcumu nasıl mı ödüyorum? Ona ortaklık yaparak.
Okan hep onun canını yakanlardan intikam alan bir insandı. Birlikte önce onun ailesinin ölümünde sorumlu olan herkesi, sonra benim ailemin ölümünden sorumlu olan herkesi mahvetmiştik. Bu durumu pek sevdiğim söylenemezdi. Yalvaran bakışlar, ağlayan bebekler, karısını korumak için öne atılan erkekler... ama bunu yapmak zorundaydım. Çünkü Okan'a 1 candan daha fazla şey borçluydum.
Hayatım o kadar boktandı ki... Hayatım baştan sona bir yalandı. Tek gerçek ; 14 yaşında abisinin , kız kardeşinin, annesinin ve babasının öldüğüne şahit olup ona kurtaran kişiye intikam oyunlarında ortaklık yaptığımdı.
Küçük yaşımda bir çok olayla başa çıkmam kişiliğimin yaşıtlarıma göre biraz daha sert olmasını sağlamıştı. Duygum yoktu sanki. Göz yaşım son 5 yıldır hiç akmamıştı. Belki de birikiyordur. Kim bilir...

Şimdiki evimiz çarşıya uzak 2 katlı Bahçeli bir evdi. Okan'a köpek alalım diye yalvarmıştım ama o uğraşamayacağını söyleyip geçiştirmişti.
Odam sade ve büyüktü. Tam istediğim gibiydi. Genelde canım sıkılınca internetten yabancı dizi izliyordum. Okan da sürekli çalışma odasında oluyordu. Ama ev hiç sessiz olmazdı. Sürekli eve Okan'ı görmek için birileri gelir ve sesleri bütün evde yankılanırdı.
Ama 2 saattir Okan çalışma odasındaydı ve hiçbir ses gelmemişti.
Merakıma yenilerek oturduğum yatağımdan kalkıp odadan çıktım. Merdivenleri inmeye başladığımda endişem daha da arttı. Okan sert ve güçlüydü ama bu ona bir zarar gelemeyeceği anlamına gelmezdi. Ve eğer ona bir şey olursa 2.kez mahvolurdum.
Adımlarımı hızlandırıp koşar adımlarla merdivenleri indikten sonra kapının sağ tarafındaki Okan'ın odasına geldim. Kapıyı çalma zahmeti göstermeden içeri daldığımda koltukta oturup bana 'Ne yapıyorsun?' Bakışları yollayan Okan'ı gördüm. Tuttuğum nefesimi dışarı verdiğimde konuştu.