KENDİME YABANCIYIM

Sadece Hissediyorum

Kapı çalınca babam ve annemin arasındaki soğuk bakışlara aldırmadan yerimden kalktım. Aslı'nın olması umuduyla elime çantamı alıp kapıya doğru yürüdüm. Beklediğim gibi karşımda Aslı'yı görünce müthiş bir sıcaklık bedenini sardı ve hemen evden çıkmak istedim ama arkadan gelen babamın sesiyle başımı o tarafa doğru çevirdim.

"Kendine iyi bak."

Klişe gibi duran bu cümleyi herzaman olduğu gibi şimdi de o kadar içtenlikle söylediki umursamadan edemedim. Göz ucuyla anneme baktığımda ise meşgul olduğunu görünce aldırmayarak hemen evden ccıktım

Aslıyla birlikte arabaya geçdiğimizde etraftaki sessizliği herzamanki gibi bozan yine Aslı oldu.

"Günaydın, soğuklar kraliçesi."

O anda atamadığım ters bakışımı atarak ona döndüm.o ise bana bu atar kime dercesine kaşını kaldırınca ikimizde bu saçmalığa gülerek önümüze döndük.

"Kızım abartma sadece arada bir içimden sıcak davranmak gelmiyor"

"Sen onu geç de sabah ki halin neydi öyle ya? Resmen telefonu suratıma kapattın"

Dün gece olanları birine anlatsam iyi olacaktı sanırım. Hazır Aslı'da soruyorken derin bir nefes aldım ve anlatmaya başladım.

"Şey dün..."

Alışık olduğum Aslı'nın durmaz çenesi onun duyma organını devre dışı bıraktı ve kelimeler boğazıma takıldı. O ise kestiği cümlenin farkında olmadan devam etti.

"Asıl haberi sana vermedim. Doğum günün için sana partner buldum. Bizim bir üst sınftan Koray."

"Nereden çıktı bu partner işi? Hem onu nasıl buldun?"

"Valla ben bulmadım, o seni buldu."

Aslında parti, partner bunlar keyfimi yerine getirebirdi. Bu yüzden konunun üstünde çok durmadan, iyi olur, diyerek geçiştirdim.

Okula yaklaştığım sırada Aslı son kez kendine aynasında bakarken ben de Üniversitenin garajına arabayı park etmek için boş yer arıyordum. Arabadan indiğimizde gördüğüm birçok öğrenci kalmış olduğu dersleri vermek için benim gibi yazın okula geliyorlardı. Aslında derslerim iyi olmasına rağmen son zamanlarda üstünde çok durmamış olmayımki bazı derslerden kalmıştım.

Öğlene doğru dersler bitiğinde okuldan çıktım ve Aslıyı aramak için elimi cebime soktum. Telefonumu aldığım sırada Aslıdan mesaj geldi.

Canım sen beni bekleme. Birde giderken dikkatli ol.

Ben bile kendimi bu kadar düşünmezken Aslı ve babamın herseferinde uyarı belirten ifadeleri sık sık kullanmaları belli bir süreden sonra canımı sıkıyordu. Elbette ki beni düşünmeleri iyi bir şey fakat bir insan güzel bir kokunun bulunduğu ortamda uzunca bir süre kalırsa belli bir süreden sonra kokuyu alamamaya başlar demi. İşte benimki de o hesap. Bana sürekli "dikkatli ol" demelerine rağmen ben artık onları duyamıyordum bile.