One way or another.

Hoofdstuk 2

Anne's POV

Zodra we geland zijn gaan we op zoek naar mijn oom, hij zou ons ophalen van het vliegveld. Zodra we hem gevonden hebben ren ik naar hem toe. 'Uncle Zaaaaaaaach!' roep ik heel hard.' Ik ben zo blij je eindelijk weer te zien' zegt hij.'Jeetje jij bent groot geworden. Je ben nu zeker groter dan tante Claire!' 'Tja je hebt me ook al 2 jaar niet meer gezien, dus dan heb je dat he?' 'Ja klopt ze kijkt er heel erg naar uit om je weer te zien.' zegt hij terwijl hij Alice een knuffel geeft. 'En hoe gaat het met onze Alice?' 'Het gaat goed Meneer Collins, hoe gaat het met u?' antwoord ze beleefd. 'Mooizo, met mij gaat het ook goed maar noem me maar gewoon Zach, Meneer klinkt zo oud' 'Oh oke is goed' 'Mooizo laten we dan maar gaan want Claire heeft vast de luch al klaar'. 'Je hoeft niet zo beleefd te zijn hoor! Het is mijn familie maak je maar geen zorgen ze zijn net zo als ik.' verluister ik niet iets te hard tegen Alice. 'Hey! Dat hoorde ik!' zegt mijn oom lachend.

Onze hele familie komt uit Engeland, Londen om presies te zijn maar op mijn negende zijn we naar Nederland verhuist voor het werk van mijn vader en heb ik vloeiend Nederlands geleerd. Oom Zach en tante Claire hebben ook een drie jaar in Nederland gewoond een spreken ook redelijk Nederlands. Dat is wel makkelijk voor Alice. Alice en ik zijn nu 6 jaar beste vriendinnen en heeft me veel Nederlands geleerd en ik heb haar vloeiend Engels geleerd.

Als we het appartement binnen lopen worden we zo'n beetje aan gevallen en geplet door mijn tante. 'Oh darling! I haven't seen you, I don't know, eh 2 years!' roept ze als ze me een knuffel geeft. 'Hey Alice! Hoe gaat het met jou? O gut jullie zijn zo groot en volwassen geworden!' 'Haha het gaat goed hoor en hoe gaat het met u?' antwoord Alice lachend. 'Oh kind noem me toch geen u ik ben een je. En het gaat uitstekend en zeker nu onze twee harde werkers hier zijn.' zegt ze. 'Zach en ik hebben besloten dat jullie vanavond vrij zijn dan kan ik jullie Londen laten zien, nou ja Anne weet wel hoe het er uit ziet maar Alice natuurlijk nog niet. Maar eerst lunch!' zegt ze blij.

Als we gegeten hebben krijgen we een kamer. We kijken onze ogen uit, het is een heel mooie grote kamer met twee bedden en een inloopkast en een eigen badkamer er naast. 'OMG yeah buddie, deze is voor ons!' roept Alice. 'Ik vind het echt lief van je tante dat ze met ons mee wil zometeen.' 'Ja klopt. Maar eerst wil ik wel ff al mijn spullen uitpakken zodat ik weet wat ik nog moet kopen enzo.' 'Heeey dames! Zijn jullie klaar!?' roept tante Claire opgwonden. Ze heeft geen dochters om mee te winkelen alleen twee zoons van onze leeftijd maar die willen natuurlijk niet mee.