6.42 GİZLİ SERVİS

Gerçekler

Hayatta tercihler yapmak zorunda bırakılırız her zaman. Yaptığımız bu tercihlere göre kaderimiz şekillenir. Her bir tercihi bir yol ayrımı olarak düşünürsek eğer her bir yolun sonunun farklı bir yere çıkacağını görebiliriz. Çünkü bu yollar hiçbir zaman birbirleriyle kesişmezler. Yaptığımız bir tercihi geri almak gibi bir şansımız olmadığı gibi sonuçlarını geriye almak gibi bir şansımız da yoktu.

İşte bu yüzden adımları geri geri gidiyordu Zoey'nin. Ama bunu yapması gerektiğini biliyordu. Başka türlü gerçeklere ulaşamayacaktı. Nedense Gizli Servis'teki hiç kimsenin ona gerçekleri olduğu gibi anlatacağını düşünmüyordu ve bir zamanlar kardeşi olarak gördüğü ve yavaşça yine o şekilde görmeye başladığı bu insanları bir kenara sıkıştırıp işkence ederek gerçekleri öğrenmek istemiyordu. O yüzden tehlikeli de olsa en iyi çözümünün bu olduğunu biliyordu.

Gözlerini kapatarak derin bir nefes aldı. Buraya kadar geldiğine göre içeriye girmeliydi. Gözlerini açıp önündeki binaya baktı. İnsanlar arkadaşlarıyla beraber içeriye girip çıkıyorlar, oturanların çoğunun masasından kahkahalar yükseliyordu. Hemen girişteki bir çift kavga ediyordu. Zoey biraz sonra oturacağı masadan da bu şekilde sesler yükselmemesi için dua etti. Meraklı gözlerle uğraşacak havada değildi şu an.

Kafenin açık olan kapısında içeriye girdiğinde etrafına bakındı. Dışarıdaki sıcağın aksine kafenin içi oldukça serindi. Onu bekleyen siyah gözleri gördüğünde gözlerini devirdi. Yüzündeki sırıtmayı etmek için yüzüne bir yumruk savurmayı istese de kendisine engel oldu.

"Sakin kalmaya çalışmanı görmek gözlerimi yaşartıyor Zoey."

"Boş boş konuşmak yerine bana istediğim şeyleri anlatmaya ne dersin?"

"Dan'in burada olduğundan haberi var mı?" Bu soruyla birlikte yüzünü buruşturdu Zoey. Hiç kimsenin haberi yoktu bundan. Sunny'e bile söylememişti ama fazlasıyla zeki yardımcısı onun bir şeyler karıştırdığının farkındaydı ve bunu açık açık söylemişti ona. Hatta o depodan çıkamayacağını bilmesine rağmen Zoey'i tehdit etmişti ve bunu gerçekleştirmeyeceğini bilse de ondan korkmuştu Zoey. Tamam, belki de gerçekleştirebilirdi emin değildi. Fazlasıyla ciddi gözüküyordu tehditlerini savururken. "Kimse burada olduğunu bilmiyor mu yani? Tanrı aşkına Zoey!"

"Bilip de seni anında ortadan kaldırmalarını mı isterdin Richard?" dedi Zoey onun bu şaşkınlığı üzerine gözlerini devirirken. "Hepsini geçtim eğer Colin seninle karşılıklı oturmuş bir şeyler içtiğimi öğrenirse kelimenin tam anlamıyla senin organlarını deşer."

"Ah, biliyorum. Önceden bu kadar sorunlu biri değildi." Diye homurdandı Richard. "Sen gittikten sonra gerçek anlamda çekilmez biri oldu."

"Ve sen tüm bunların hepsini biliyorsun. Çünkü?"

"Colin uzun zamandır benim peşimde Z." Zoey tek kaşını kaldırarak ona uyarıcı bir bakış yolladı. "Ama tabiî ki senin sorunun cevabı bu değildi." Başını iki yana sallayıp iç çekti Richard yüzündeki gülümsemeyi yok ederek. "Bir zamanlar fazlasıyla iyi anlaşırdık Zoey."

"14.50 olarak bize ihanet etmediğin zamanları mı kastediyorsun?" Richard şaşkınlıkla kaşlarını havaya kaldırarak baktı Zoey'nin umursamaz yüzüne. Ellerini masanın üstünde birleştirerek Zoey'e doğru eğildi.

"Biliyorsan neden buradasın?" Zoey de aynı onun gibi ellerini birleştirip öne doğru eğildi.

"Çünkü merak ettiğim şey bu değil."

"O zaman?" diye sordu Richard. Kafası karışmıştı. Dan'in Zoey'e onun eskiden Gizli Servis'in bir üyesi olduğunu söyleyeceğini sanmıyordu. O zaman nereden öğrenmişti? Eğer amacı onunla arasındaki ilişkiyi öğrenmek değilse neden buradaydı? Şu anda karşısında oturuyor olması intiharla eş değer bir durumdu. Sadece ona daha yakın olabilmek için Sam'i kullanmış ve onu öldürmek istediği gerçeğini saklamayan biriydi Richard. Ama Zoey buna rağmen gelmişti. Evet, normalde de tehlikeden kaçan biri değildi Zoey ama bu seferki intihardı. Her ne kadar şu an için Zoey'e bir şey yapmayacak olsa da bu yaptığı saf salaklıktı Zoey'nin. Richard ona bir açıklama borçlu olduğunu biliyordu. Onu öldürmek zorunda da olsa en azından bir şeyleri bilmesi gerekiyordu.