Son Bahar

Yabancı bir evde

Arkadaşlar. İyi günler. Lütfen kitap hakkda yorumlarınızı yapın. Beyenmediğiniz bir şeyler varsa söyleyin. Dikkata alalım. Her kese şimdiden teşekkürler. İyi okumalar

Hayatımda ilk kez bir başka yatakda gözlerimi açıyordum. Kalpim yerinden çıkacakdı. Yan tarafım boşdu. Aklınızdan geçen tabiikide olmamışdı. Gece ne kadar sarhoş olsamda elbiselermi bile çıkmamışdı bundan başka olarakda gözümü açtığımda Murat yatağın yanında yerde bir battaniyenin üzerinde uyuyordu. Ah kafam gerçekden de çok kötü ağrıyordu. Kendime biraz geldikden hemen sonra elimi telefona atdım. Allah kahretsin. Annem tam 32 defa aramışdı. Ya nasıl olurduda bu kadar aptallık yapıbda habersiz bıraktım annemi. Off kesin öldürücek beni. İyi ki babam akşam mesaiye kalmışdı. Yani haberi yok. Tamamda ya annem söylediyse babama. Tam o sırada telefon yine elimde çalmaya başladı. Arayan annemdi. Açdım hemen.

-Nerdesin sen?
-Şey
-Ne şey. Kızım neden gece eve gelmedin. Ya Aysun söylemeseydi. Uyuyub kaldığını. Tabii oda tam 4 de aradı ki teyze biz uyuya kalmışız. Off kızım baban bir bilse ikimizide öldürürdü.

Bir dakika ya Aysun kim. O kimki? Ben öyle birini tanımıyorum bile.

-Biliyorum anne. Haklısın. Özür dilerim.
-Hemen eve gel.
-Tamam anne.

Telefonu kapatdım. Hemen odaki banyoya gitdim. Yüzümü yıkadıkdan sonra dışarı çıkdığımda kapını döyerek bir kız içeri girdi. Bacakları sakatdı. Belden aşağısı tutmuyordu qaliba.

-Abi!!!
-Efendim :dedi Murat huysuzca.
-Gire bilirmiyim.
-Gir.
-Günaydın Öykü.
-Günaydında. Sen ?
-Ben Aysun.
-Ha demek sensin Aysun.
-Evet abimle gece 4 de geldiniz. Bende abim gelene kadar uyumam. Gelince hemen bana bir numara verdi. Aradım annendi qaliba. Konuşdum kadını baya merakda bırakmışsın.
-Biliyorum
-Ha birde annenden izin ala bilirmisin?
-Neden?
-Bugün hafta sonu. Biz her hafta sonu pikniğe gideriz. Abim ve ben. Lütfen sende gel. Lütfen. Lütfen
-Çok isterdim ama annem..
-Hemen hall ediyorum.
-Ya dur.

İnanmıyorum ya. Aradı. Ya annem beni kesicek. Off ya.

-Alo. Merhaba efendim. Nasılsınız?
-İyiyim kızım sen ?
-İyi değilim
-Neden kızım?
-Biz her hafta sonu abimle piknik yaparız. Öyküye sende gel dedim. Annem izin vermez dedi.
-Ya öylemi dedi.
-Evet efendim
-Gitsin. Tamam. Ama akşam saat 7 de evde olsun.
-Baş üstüne efendim. Teşekkür ediyorum. İyi günler.
-İyi günler kızım.

Annem beni mahv edecek. Kesin şimdi ben kızı doldurdum diye düşünücek.

-Aysun sağol ya dedim istemeden
-Kızım sen abimin eve getirdiyi ilk kızsın biliyormuydun??
-Ya gerçekden mi?
-Evet
-Tamam

Bu arada Muratda sonunda uyunmağı başarmışdı.

-Car car yapmakdan başka bir şey yapmazmısınız? Görüyorumda baya iyi anlaşmışsınız
-Evet abi. Sayende

Evet evden Murat üstünü deyişdirdikden hemen sonra çıktık. Ev diyorumda aslında bu ev değil. Tam bir imparator sarayı. Neyse. Adamın bu kadar parası var ama aklı yok. İşte vermeyen Allah vermiyor. Ne diye bilirim ki. Bir saat sonra piknik alanına çatmışdık bile. Murat bana bir masa seçmemi istedi ve kardeşinin arabadan indirib tekerlelikli sandalyeye koydu. Ve arkadan gelmeye başladılar. Gelirken mızıldanıyordu Aysun.

-Bu Özlemden sonra eve getirdiyin ilk kız abi. Qaliba çok özel biri.
-Bakıcaz

Ben her şeyi hazırladıkdan sonra Aysunla sohbete dalırken Muratda kebab yapıyordu. Tam o sırada arka tarafdan iki tane erkeyin bize laf atdığını duydum.

-Abi kızlara bak fıstık gibi maşaAllah.
-Bize mi dediniz?
-Sizden başka fıstıkmı var burda dedi.

Dedi demesinede kesin dediyne pişman olmuşdur. Çünki Murat adama yaklaşıb bir kafa atdı adam yerden kalkmadı.

-Sikdirin gidin. Belanızı benden bulmayın.
-Sen kimin kardeşine kafa atıyorun lan piç.
-Bana mı dedin.
-Başka piç olmadığna göre

Bu arada bende şokdayım hala. Aysun abisine yalvarıyor. Muratda bize "Arabaya geçin diye bağırdı" ben Aysunu arabaya koyarken Aysun benim elinden tutdu. Yalvarırım abimi getir. Lütfen.

-Tamam

Tamam dedimde bu ayıyı nasıl getireyim ki ben şimdi? Ben Murata yaklaşanda diğerinin bilinci kapanmışdı. Murat dişlerini sıkarak arasından ama hala küfür yadırıyordu.

-Bana mı piç diyiyordun orospu çocuğu.
-Murat dur.
-Çekil Öykü
-Murat yalvarırım dur. Öldürüceksin.
-Öykü çekil dedim sana
-Murat dur dedim.

Artık sesimde bir titreme vardı. Gözlerim dolmuşdu. Baya baya ağlıyordum. Bilseydim daha önce ağlardım. Neyse. Murat adamları bırakıb arabaya bindi. Ve ordan uzaklaşdık. Eve vardana kadarda hiç konuşmadık.