Julia's POV
I've already made my decision. Tatapusin ko na ang lahat ng namamagitan samin ni Enrique.
Kahit sa pagiging magkaibigan wala naman ngyayari eh. Bumabalik at bumabalik ang nararamdaman ko sakanya. Kung mag papatuloy ito ay parehas lang kaming masasaktan at ayaw ko ng mangyari iyon.
Papunta sila Quen sa London bukas para sa ASAP. Unfortunately hindi ako kasama dahil sa taping para sa DobleKara.
I decided na wag ko na munang sabihin sakanya ang napag desisyonan ko para saming dalawa. Baka maka-abala pa ako sa performance niya. I know he'll surely get hurt. Baka ano pa ang magawa niya.
Pero hindi ko inakala na pupunta siya dito sa bahay bago ang flight niya to London.
He is now infront of me. As usual may gwapong ngiti at maamong mukha.
May dala siyang isang maliit na box.
"Quen, ano nanaman ginagawa mo dito?"
Iritadong tanong ko sakanya.
"I just wanted to visit you, Juls. Why are you mad?"
He asked confused.
I did'nt say anything. Napunta naman ang mga mata ko sa hawak hawak niyang pulang box.
"I just want to give you this. As badly as I want, I know you can't be my date on the Star Magic Ball 2015. Sana gamitin mo to."
He said and handed me the small box. I took it and put it aside.
"Quen, hindi na kailangan. Bat mo pa ba ginagawa to?"
I know I'm being rude pero ayaw ko na talaga.
"Juls, can't you see? Bumabawi lang ako sa mga pagkukulang ko sa'yo as your boyfre-"
I cut him off.
"Quen, wala na tayo. Matagal na. Ayaw ko na munang makita ka please. I've made up my mind. Please. For now layuan mo na muna ako."
I said to him intently. Ngayon, tumingin na ako sa mga mata niya.
"I came here para sabihin sa'yo na kaya na kitang ipagla-"
I cut him off again.
"Let's stop this nonsense okay?! You better go now. May flight ka pa bukas diba?"
"Julia ano bang nangyayari sa'yo?"
He asked na parang lito lito siya. I can't explain his face. He looks so miserable. Kailangan ko na siyang prangkahin.
"I am officially breaking up with you Enrique. Our cool-off did'nt work. Ayaw na kitang-"
"Julia, mahal na mahal kita. Give me a chance. Di ko kakayanin. I need you, please."
He said at akmang yayakapin ako pero umatras ako sakanya. Baka mawala nanaman ako saking sarili.
"Kung mahal mo ako papayag ka sa gusto ko. Kung mahal mo ako papakawalan mo ako. Kung mahal mo ako dapat hayaan mo akong maging masaya. At magiging masaya lang ako kung wala ng tayo, wala ng iba."
Lumabas ang masasakit na salita na iyon sa aking bibig. Hindi ko mapigilang umiyak.
"Julia..."
Sinambit niya ang pangalan ko ng puno ng kahulugan. Napakalungkot ng tono ng boses niya. Pero hindi. Kailangan ko na tong tapusin.
"Enrique, tama na. Ayaw ko na."
I saw his fist clenched. Humigpit ang kanyang panga.
He went towards me at nag tangkang halikan ako. Hinawakan niya ang magkabilang kamay ko and he pinned me to the wall.
"Que-"
I suddenly felt his warm and wet lips on mine. I can taste his salty tears na napunta sa kanyang bibig. Damn! I missed his kisses. He tried to make our kiss deeper but before that I stopped him.
"Stop it Enrique! Di na kita mahal!"
I said at pinunasan ang labi ko gamit ang likod ng palad ko.
I was shocked ng bigla niyang suntukin ang pader na nasa gilid niya. Napa atras ako sa gulat. I know he was hurt. I wanted to comfort him pero hindi pwede.
I saw a tear ran down his cheeks. He did'nt bother to wipe it and he faced me.
