[ Love Story II ] ปลดล็อกหัวใจ ยัยตัวร้ายพันธ์ุดุ

ตอนที่18.. มุมมองที่ต่างกัน

Blythe's story.

สายขิมวางมือลงบนบ่าของฉันคอยให้กำลังใจอยู่ใกล้ๆโดยไม่เอื้อนเอ่ยคำใดออกมาสักคำ ในขณะที่แชมเปญก็คอยยืนอยู่ข้างๆไปถอยห่างไปไหน

"เฮ้ย! ฉันไม่เป็นไรจริงๆ แค่ซ้อมแค่นี้เองทำไมพวกแกต้องทำเหมือนฉันกำลังจะไปออกรบด้วยว่ะ" ฉันกล่าวยิ้มๆ

"ก็ฉันเป็นห่วงแกนี่ " แชมเปญทำหน้าอ๋อยๆ ก่อนจะเปลี่ยนเรื่องพูด

"แล้วนี่นาริสไปไหนอ่ะ"

"จริงสิ! ประชุมห้องฉันก็ไม่เห็นมันเลยอ่ะ "
สายขิมว่า
ใช่ตั้งแต่ฉันก็ยังไม่เห็นมันเหมือนกันนั่นแหละ หรือว่ามันจะโดด..หึ้! ไม่น่าใช่เพราะมันเลิกนิสัยนั่นไปนานแล้ว แล้วมันไปอยู่ไหนละเนี่ย?

"คิวเธอแล้วบลายธ์ " นิกกี้ตะโกนเรียกฉัน ยัยกระเทยนี่ทำหน้าที่ดูแลการซ้อมปีนี้แหละ !!

ฉันสูดหายใจเข้าลึกๆก่อนจะก้าวขึ้นไปบนเวที ทุกสายตาในชมรมย์มองมาที่ฉัน แต่สายตาที่ฉันสนใจมากที่สุดตอนนี้คือเธอ.. อลิซ !!

เธอมองฉันไม่กระพริบตาแถมยังสบตาตอบฉันที่จ้องมองเธอตาแววจนฉันต้องเป็นฝ่ายละสายตาออกไปเอง ฉันยอมรับว่าตลอดเวลาที่เป็นเพื่อนกับเธอมาเธอเป็นคนเดียวที่สร้างความมั่นใจให้แก่ฉันทุกครั้งที่ขึ้นเวที เปียโนทำให้ฉันได้รู้จักเด็กผู้หญิงคนนี้ คนที่ฉันไม่เคยคิดเลยว่าวันหนึ่งเราจะต้องกลายเป็นอริกัน!!

สายตาที่เธอมองมาทางฉันมันยังเหมือนเดิมทุกอย่างไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงเลย เธอมองฉันเหมือนว่าเราเป็นเพื่อนกัน ไม่มีแววตาโกรธแค้นอยู่ในดวงตาสีดำสนิทคู่นั้น แต่กับเป็นแววตาแห่งความหวังและกำลังใจมากกว่า แต่มันก็เป็นแค่ความรู้สึกของฉันเท่านั้นบางทีสิ่งที่ฉันคิดอาจจะไม่ได้เป็นอย่างที่เธอคิดก็ได้

ฉันสะบัดหัวสองสามทีไล่ความคิดฟุ้งซ่านออกไป สนใจเครื่องดนตรีที่ฉันเคยบอกกับตัวเองมาโดยตลอดว่าจะไม่แตะต้องมันอีก และฉันก็กำลังจะกลืนน้ำลายตัวเอง !!