Chapter 3 Im sorry

26 2 0
                                        

Afte that, na feel ko yung pagtulo ng tubig sa cheeks ko. Im crying right now, not bcs of her slap but bcs I realized that I hurt my mom.

Tumalikod na si mama after that,

"Gagawin ko ang lahat para makabalik tayo sa Korea. But, be sure that youll not going to regret it"

Sinabi nya yon habang nakatalikod at naglakad na sya palabas sa kwarto ko.

Pinuntahan ko ang pintuan at inilock na lang yun.
Nilagay ko ang dalawang kamay ko sa door knob at di ko na nakayanan. Napaluhod ako habang umiiyak. I know na parang sinabi ko na din sa kanya na ayaw ko syang makasama. Alam kong sobrang nasaktan ko sya.

"Im sorry mom, You just dont know what miserable my life is when im with them"

I thought im tough enough but im still weak, di ko parin mapigilan ang mapaiyak. THIS IS WHAT I HATE, If Someone's saw me crying. Feeling ko naaapakan pride ko or I just hate the fact that someone saw the weak side of mine.

Pinunasan ko ang mga luha sa mata ko pero hikbi parin ako ng hikbi. Tumindig nako at tiningnan ang oras.
Its 6:10. I have 50 min para mag ready for my First Subject. Ito yung hindi ko pinapasukan.

So I did my Everyday Routine, and Im ready to go to school. Pero di pa nagbigay ng pera si mama sakin, Psh. WRONG TIMING NAMAN OH >_< DI PA KO NAKAKAIN EH.

Kaya hinay kong binuksan yung pinto ko. Wala lang, baka may makarinig. Alam mo na, nasa state kami tampuhan ni mama.
Pero pagbukas na pagbukas ko ay may nakita akong papel.

Binuksan ko ito at napangiti. May 1,000 ito at may note ni mama.

"Nasa kusina amg pagkain mo. Go down and eat."

Nilagay ko yung papel sa bulsa ko at nilagay ko pera ko sa wallet ko.

Bumaba ako ng makita kong wala taong sa kusina, kaya dali daling kong kinuha ang sandwiches don at uminon ng juice para naman magkalaman konti.

Aalis na sana ako ng lumabas si mama galing sa CR. Napatingin sya sakin at ganon din sya. Dumaan sya sa harapan ko pero di ako pinansin. Dumiretso sya sa sala at inon yung TV.

Nilagay ko ang baso ko at nagsimula ng lumakad palabas,

Pero bago yun ay kinuha ko yung papel kanina na sinulatan nya at ballpen at scotchtape.

Sinulatan ko ito at pinadikit ito sa pintuan.
Alam kong nakita nya ginawa kong pagpadikit. Kaya alam kong nababasa nya.
"IM SORRY"

Yan yung nakasulat at agad na akong lumabas.

The Bullied BitchWhere stories live. Discover now