İstanbul sokaklarında gözlerim kapalı yürüyorum.Ve ahgth "önüne baksana yav" diyen orta yaşlı hafif kirli sakallı adamın sesiyle irkildim. Gözlerimi açtım kötü bir bakış atarak uzaklaştım.Şuan onunla uğraşamayacak kadar yorgundum.Deniz kenarında boş bank bulup oturdum.Telefonumu çantamdan bulmam beş dakikamı aldı.O çantanın içine ne koydum ben? Erkekler haklıydı bu konuda.Birazcık.Bir yeni mesaj gelmişti.
Gönderen:Sema
Neredesin? çok merak ettim dakikam yok sen beni hemen ara.
Sema ile çocukluktan beri arkadaştık.Bu bana bu güne kadar attığı en uzun mesajdı ki bu durumun ne kadar vahim olduğunu gösteriyor.Çok geçmeden numarasını çevirdim. Üçüncü çalışında açtı.
"Çok merak ettim nerdesin? yanına gelicem."
"Sanada selam Sema" .
"Aybukeeee "
ismimi uzatarak söylediğine göre kesin gıcık olmuştu.Kıkırdadım.Onunda gülebildiğini duyabiliyordum.Birbirimizi azarlayamama gibi bir problemimiz vardı."Tamam hadi söyle nerdesin? yanına gelicem.Özledim lan!
"Yorgunum yarın görüşelim şimdi eve gidip uyuyacağım."
"Hımm yarın telafi ederiz.Senin için planlarım var."
"Öptüm"
"Öptüm"
Kapatma tuşuna basıp telefonu çantama attım.Umarım birdaha kimse aramaz.Telefonu yine aramakla uğraşamazdım.
